ออกมาอย่างรวดเร็ว ใช้กำไลมังกรทองสมปรารถนาวงที่เหลือเปิดม่านป้องกันขึ้นอีกครั้ง แล้วโยนผ้าไหมของสยงบเทียนคุนออกมา จับจ้องมันแน่วนิ่งรอคอยการโจมตี
สัตว์ภูติตัวนี้คำรามเสร็จ ก็ใช้ดวงตาโตกวาดมองดูคนทั้งสามในที่นั้น ดูเหมือนมันจะไม่สนใจจินเฟยเหยา มันมองเพียงแวบเดียว ก็หันหัวไปยังอี่ซานที่หวาดกลัวจนหน้าซีดเผือดนานแล้ว
“สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ! เจ้าถึงกับเลี้ยงสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ คนผู้นั้น…เจ้าจะทำให้นางมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง” อี่ซานหวาดกลัวจนทั่วร่างสั่นสะท้าน ดวงตาจับจ้องเหนือหัวของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณอย่างตื่นตระหนก
จินเฟยเหยามองตามสายตาของนางไปจึงได้พบว่า บนหลังของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ มีก้อนขาวๆ ที่ดูเหมือนจะเป็นคน พอมองดูอย่างละเอียด เป็นศพของสตรีผู้หนึ่งจริงๆ เงยหน้าขึ้นบนฝังอยู่กลางหลังของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ มือและเท้าล้วนอยู่ในขนสัตว์ เห็นเพียงลำตัวสีขาวหิมะ ส่วนศีรษะฝังอยู่ตรงหัวของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณพอดี ผมของสตรีสีดำดุจเส้นไหม สวมอยู่บนหน้าผากของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ เข้ากับขนสีดำของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณได้สนิท
ไม่รอให้จินเฟยเหยามองเห็นหน้าตาของสตรีได้ชัดเจน ก็เห็นสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณอ้าปากกว้าง กัดอี่ซานเข้าปากในคำเดียว
“เก็บ” เห็นสภาพเช่นนี้ จินเฟยเหยาจึงรีบสั่งเก็บ ให้กำไลมังกรทองสมปรารถนาที่รัดอี่ซานไว้บินกลับมายังข้อมือ
ถึงแม้จะไม่มีอาวุธเวทรัดอี่ซานแล้ว ทว่านางก็ยั
