ซียนอิสระกลายๆ
ห้าสำนักของตำหนักลั่วเซียนยอมเห็นด้วยกับเงื่อนไขเช่นนี้ มิใช่เพราะพวกเขาหวาดกลัว ทว่ามีสาเหตุอื่น นี่เป็นสิ่งที่จินเฟยเหยาเพิ่งรู้ตอนได้ยินผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ พูดคุยกัน
ที่แท้ในโลกนี้มีโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนมากมาย ระหว่างโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนแบ่งเป็นหลายระดับตามพละกำลัง สูงที่สุดคือโลกระดับสวรรค์ จากนั้นแบ่งจากสูงมาต่ำคือโลกระดับเซียน โลกระดับวิญญาณ และโลกระดับดินที่ต่ำที่สุด ระดับของโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนยิ่งสูง พละกำลังก็ยิ่งแข็งแกร่ง ประโยชน์ที่ได้รับก็ยิ่งมาก
ผู้บำเพ็ญเซียนชั้นบนสามารถได้รับประโยชน์อะไร นี่มิใช่สิ่งที่กุ้งฝอยขั้นฝึกปราณจะล่วงรู้ได้ แต่ได้ยินว่าการแข่งขันระหว่างกันดุเดือดอย่างยิ่ง ส่วนโลกหนานซานที่จินเฟยเหยาอาศัยอยู่ ตอนนี้เป็นเพียงโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนระดับดิน และห้าร้อยปีจะมีการแข่งขันของโลกระดับดินสักครั้ง โลกที่พ่ายแพ้จะต้องมอบพื้นที่เหมืองศิลาวิญญาณที่มีหรือดินแดนและพื้นที่ซึ่งมีทิวทัศน์งดงามให้กับโลกที่ชนะ มีโลกมากมาย เพราะพ่ายแพ้เสมอ จึงถูกยึดครองจากโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน
ได้ยินว่าครั้งที่แล้วเพราะพวกเขาก่อเรื่องไม่หยุด โลกหนานซานจึงพ่ายแพ้ในการแข่งขัน แต่ละสำนักต่างสูญเสียพื้นที่ไปมาก นอกจากพื้นที่จะเล็กลง อิทธิพลของสำนักที่สูญเสียพื้นที่เหมืองและสถานที่ซึ่งมีทิวทัศน์งดงามยิ่งเสียหายอย่างย่อยยับ เพื่อรักษาพื้นที่ในตอนนี้เอาไว้ และเพื่อผลประ