ะขาบเหล็กมา” จินเฟยเหยาตบศีรษะ ในที่สุดก็ค้นพบ ข้อสำคัญคือนางเหม็นมาสองวันกว่าแล้ว จึงไม่ใส่ใจเรื่องนี้ คาดว่าตะขาบเหล็กชอบกินเห็ดหูหนูเน่าที่โตเต็มที่อย่างยิ่ง บวกกับช่วงที่เห็ดหูหนูเน่าเติบโตเต็มที่อย่างมากมีเวลาเพียงสามวัน ทั้งยังส่งกลิ่นเหม็นอย่างไร้ที่เปรียบ ผู้บำเพ็ญเซียนพบพานล้วนเดินอ้อม ดังนั้นจึงไม่มีคนสังเกตเห็นสภาพการณ์เช่นนี้
เหยียบอยู่บนซากตะขาบเหล็กสองตัว จินเฟยเหยาตื่นเต้นผิดปกติ ขอเพียงรู้ว่ากลิ่นเหม็นของเห็ดหูหนูเน่าสามารถชักนำตะขาบเหล็กมาได้ อาศัยความเร็วในการโจมตีด้วยกำปั้นหนักๆ และไฟนรกของตนเอง ก็จะหาศิลาวิญญาณได้ไม่หมดสิ้น
เมื่อวานน่าจะเป็นตะขาบเหล็กรอบพื้นที่นั้นถูกชักนำมาฆ่าจนหมดแล้ว ดังนั้นคืนที่สองจึงไม่พบเลยสักตัว ตอนนี้ขอเพียงตนเองใส่เห็ดหูหนูเน่าในกระเป๋าเก็บของ ล่อตะขาบเหล็กในหุบเขาร้อยหนอนแมลงมาติดกับ เชื่อว่าน่าจะเก็บเงินได้สองพันศิลาวิญญาณชั้นล่างในไม่ช้า
เห็ดหูหนูเน่าเปื้อนบนร่าง สามารถรักษากลิ่นเหม็นได้ประมาณสามวัน ทว่าระดับความเข้มข้นของความเหม็นไม่อาจเทียบกับเห็ดหูหนูเน่าที่สดใหม่ได้ กลิ่นเหม็นไม่เพียงพอ ระยะห่างในการกระจายกลิ่นก็จำกัด ไม่อาจชักนำตะขาบเหล็กมาให้มากที่สุดได้ วิธีที่ดีที่สุดคือใช้กล่องหยกที่ใส่หญ้าวิญญาณเก็บรักษาเห็ดหูหนูเน่าเอาไว้ แต่ละครั้งนำออกมาไม่กี่ดอกเพื่อล่อตะขาบเหล็กก็พอ
ทว่าตอนนี้ในตัวนางไม่มีกล่องหยกสักกล่อง รู้แต่แรกจะซ