ื้อไว้พกติดตัวสักกล่อง ตอนนี้นึกเสียใจไปก็ไร้ประโยชน์ ใช้เห็ดหูหนูเน่าที่พกติดตัวมาให้หมดก่อนแล้วค่อยว่ากัน
ขอเพียงตะขาบเหล็กในสถานที่แห่งหนึ่งถูกฆ่าหมด นางก็เปลี่ยนสถานที่ บางแห่งมีตะขาบเหล็กมากหน่อย บางแห่งมีน้อยหน่อย ทว่าปกติสัตว์ปิศาจชนิดนี้ล้วนซ่อนตัว ทว่ากลับมีปริมาณมากน่าดู
ครึ่งเดือนต่อมา จินเฟยเหยาบรรทุกของกลับมาจากหุบเขาร้อยหนอนแมลงเพียบ บนตัวยังมีกลิ่นเหม็นของเห็ดหูหนูเน่าเหลืออยู่ พอก้าวเข้าประตูเมืองลั่วเซียน ผู้คนในเมืองต่างถอยห่างจากนางสามเซ่อทันที ขอเพียงหาเงินได้ นางไม่สนใจสายตาของผู้อื่นหรอก ไม่มีศิลาวิญญาณสิเสียหน้าที่สุด
จินเฟยเหยาที่มีกลิ่นเหม็นบนร่างไม่ได้กลับบ้าน ทว่าตรงไปที่ร้านอาวุธมงคล ตอนที่นางโยนกระเป๋าเก็บของที่มีตะขาบเหล็กบรรจุอยู่เพียบให้เจ้าของร้านที่ปิดจมูกและมีสีหน้ารังเกียจ ลูกค้าในร้านก็หนีออกจากร้านไปจนหมด
เจ้าของร้านใช้สองนิ้วหยิบกระเป๋าเก็บของขึ้นมาเบาๆ ใช้พลังวิญญาณกวาดดูในกระเป๋าก็ตกตะลึงทันที นับอย่างละเอียด คิดไม่ถึงว่าในกระเป๋าจะมีเปลือกของตะขาบเหล็กหกร้อยกว่าชิ้น นี่เป็นปริมาณรับซื้อสูงสุดของร้านในครึ่งปีนี้
เปลือกตะขาบเหล็กมากมายปานนี้ สามารถหลอมสร้างอาวุธเวทในร้านขึ้นใหม่ได้มากมาย เพิ่มระดับความแข็งแกร่ง ราคาของอาวุธเวทก็เพิ่มขึ้น
“สหายเซียนน้อย เก็บเกี่ยวได้ไม่เลว เหตุใดจึงได้ตะขาบเหล็กมามากมายขนาดนี้?” เจ้าของร้านไม่รังเกียจกลิ่นเหม็
