เหยา เชือกสีดำพกพาแสงมืดดุจอสรพิษสีดำพุ่งเข้าใส่จินเฟยเหยา มือซ้ายของนางพลิกวูบ กลายเป็นเปลวไฟสีฟ้าในพริบตา
สองมือคว้าจับเชือกสีดำที่ดุดันไว้อย่างแน่นหนา จินเฟยเหยาคำรามใส่สาวน้อยที่ตกตะลึงว่า “มัวเหม่ออะไรอยู่ รีบจัดการหยิบดาบขึ้นมา”
สาวน้อยถูกนางคำรามใส่ก็สงบจิตใจลง รีบล้วงยันต์อัคคีกำมือหนึ่งออกจากในกระเป๋าเก็บของบนเอวสาดใส่บุรุษที่ถือดาบใหญ่พุ่งเข้ามาพอดี
ยันต์หนึ่งกำมือที่อย่างน้อยมีสิบกว่าใบกลายเป็นบอลไฟขนาดใหญ่กว้างสองจั้งกว่าโจมตีเข้าใส่ร่างของบุรุษดาบใหญ่ บุรุษผู้นั้นร้องโหยหวนไม่หยุด ยกดาบใหญ่ขึ้นฟันเปะปะไปทั่ว สาวน้อยหยิบกระบี่สีขาวขึ้นมาโอบล้อมเขาที่หมุนตัวอย่างต่อเนื่องแบบไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรดี จินเฟยเหยาและบุรุษที่มีแส้สีดำต่างฝ่ายต่างไม่อ่อนข้อให้แก่กัน ต่างฝ่ายต่างฉุดดึงปลายเชือกสีดำแต่ละด้านอย่างเต็มกำลัง จินเฟยเหยาเห็นสาวน้อยถือกระบี่ ท่าทางไม่รู้จะลงมืออย่างไร ก็รู้สึกว่าเกือบจะถูกนางทำให้มีโทสะจนกระอักโลหิตออกมา ได้แต่คำรามอีกครั้งว่า “ใช้กระบี่แทงเขาสิ เจ้าโง่”
สาวน้อยกัดฟันหลับตาแทงบุรุษที่อยู่ในเปลวเพลิงไปหนึ่งกระบี่ กระบี่สีขาวแทงเข้าร่างของบุรุษผู้นั้นอย่างแหลมคม นางตกใจจนปล่อยให้กระบี่สีขาวในมือร่วงหล่น เห็นบุรุษพากระบี่ขาวล้มลงบนพื้น ร่างกระตุกแล้วก็ไม่ขยับอีก
เห็นสหายของตนเองถูกสังหาร บุรุษเชือกสีดำก็แค้นจนกัดฟันกรอดๆ “เจ้าถึงกับกล้ายุ่งเรื่องของพวกเรา
