ฝึกเคล็ดวิชาแต่ละอันห้าสิบกว่าครั้ง สุดท้ายก็ใช้ได้คล่อง จินเฟยเหยานำไฟนรกออกมา ปากท่องคาถา ใช้เคล็ดวิชาอย่างระมัดระวัง
ไฟนรกขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองเผยออกมาให้เห็นอีกครั้ง อุณหภูมิในกระท่อมลดลงอย่างรวดเร็ว ถึงกับมีน้ำค้างแข็งสีขาวบนต้นอ้อแห้ง จินเฟยเหยาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดสิ่งของที่เย็นเยือกขนาดนี้จึงสามารถเผาให้คนบาดเจ็บได้ น่าประหลาดใจเกินไป
นางใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มมือทั้งสองข้างไว้ก่อน จากนั้นก็ใช้เคล็ดวิชากับไฟนรกที่เผยออกมาให้เห็น ไฟนรกลอยออกมาอย่างช้าๆ
ต่อจากนั้นจินเฟยเหยาก็โยนเคล็ดวิชาห้าแถวลงในไฟนรก จากนั้นนางก็ยื่นมือสองข้างเข้าหาไฟนรก พยายามเข้าใกล้ไฟนรกในระยะที่ถูกเผาบาดเจ็บเมื่อครั้งที่แล้วอย่างระมัดระวังยิ่งยวด ครั้งนี้เพราะมีพลังวิญญาณในร่างกายเพียงพอจึงไม่ถูกไฟนรกเผาจนได้รับบาดเจ็บอีก
ดียิ่งนัก นางใช้สองมือขึ้นไปรับไฟนรกตรงๆ อย่างใจกล้า พลังวิญญาณทะลักออกมาจากในมือห่อหุ้มไฟนรกเอาไว้ จากนั้นนางก็ดึงไฟนรกที่ละเอียดเท่าเส้นผมออกมาจากไฟนรกที่ใหญ่เท่าเม็ดถั่วเหลือง ใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มไว้และเริ่มหลอมกลั่น
“พี่หลี่ ทิวทัศน์ของทะเลสาบหมิงแห่งนี้ไม่เลวเลย โดยเฉพาะต้นอ้อผืนนี้ยิ่งเป็นทิวทัศน์ที่งดงามมาก”
“มาไม่เสียเที่ยวจริงๆ เป็นดังที่พี่หม่าพูด ทิวทัศน์สวยงาม สาวงามมากมาย”
“พี่หลี่ พี่หม่า คืนนี้มีชุมนุมกวี มีธิดาของครอบครัวมั่งมีมามากมาย ทุกท่านจะได้ชมเป็นขวัญตาแล้ว”
“ฮ
