รฝึกบำเพ็ญได้ หาศิลาวิญญาณไม่ได้ อยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
ขณะนี้นางหมายตาม้าสีดำตัวสูงใหญ่ตัวหนึ่งที่ผูกเอาไว้ตรงประตูโรงเตี๊ยมเยวี่ยไหลฝั่งตรงข้าม แบบเห็นแล้วรู้เลยว่ามีกำลังขาดี เพียงรอขโมยม้าตัวนั้นตอนฟ้ามืดมีคนน้อยก็ไปเมืองลั่วเซียนได้
หลังใช้เงินหลายเฉียนสุดท้ายในตัวจนหมด จินเฟยเหยาก็เดินวางมาดออกจากโรงน้ำชา จากนั้นฉวยโอกาสตอนที่คนอื่นไม่ทันระวัง แอบขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ข้างโรงเตี๋ยมเยวี่ยไหล
รอจนฟ้ามืดค่ำ ผู้คนที่เดินบนถนนบางตา หลังจากร้านน้ำชาปิดประตู นางก็กระโดดลงจากต้นไม้ระยะสามจั้ง มาถึงบนหลังม้าพอดี กริชในมือตัดสายบังเหียนที่พันอยู่บนเสาอย่างรวดเร็ว สองขาออกแรงหนีบท้องม้า
ม้าก็วิ่งควบพาจินเฟยเหยาไปอย่างรวดเร็ว
[1] พักตร์ชาดดุจน้ำ เหมือนคำว่า พักตร์ชาดน้ำเคราะห์ มีความหมายว่า หญิงงามชีวิตมักอาภัพ
[2] เค่อ คือ หน่วยเวลา มีค่าประมาณ 15 นาที
