คน นางรีบสวมเสื้อผ้าที่เปียกชื้น อย่างไรเสียฤดูนี้แสงอาทิตย์ก็แผดเผา อีกอย่างหนึ่งอาศัยฝีมือของนาง หาเรือท่องเที่ยวของตระกูลร่ำรวยมีอิทธิพลที่ไม่มีคนอยู่หลบซ่อนสักครู่ ตากเสื้อผ้าให้แห้งก็ไม่มีปัญหา
นางว่ายน้ำอยู่ในทะเลสาบหมิงครู่หนึ่งก็พบเรือท่องเที่ยวอันงดงามที่ท่าเรือใกล้ๆ ยามนี้กำลังหยุดอยู่ริมทะเลสาบ มีบ่าวไม่กี่คนกำลังทำความสะอาดอยู่ จินเฟยเหยามองแล้วท่าทางน่าจะเพิ่งกลับมาจากเที่ยวทะเลสาบ ยังมีผลไม้ ถ้วยชา และขนมวางอยู่บนโต๊ะในเรือ พวกบ่าวรับใช้ปัดกวาดไปพลางใช้ผ้าเช็ดหน้ากระดาษน้ำมันนานาชนิดห่อของกินที่เหลือซ่อนไว้ในอกเตรียมนำกลับไปกิน
ชั้นสองของเรือท่องเที่ยวทำความสะอาดเสร็จแล้ว จินเฟยเหยาแอบเข้าไปยังชั้นสองอย่างเงียบๆ หาสถานที่ที่แสงแดดส่องถึงและไม่ถูกคนพบเห็นนอนราบลง ให้แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนเสื้อผ้าที่เปียกชื้นของตนเอง
คนที่ค้นหานางริมทะเลสาบรู้เพียงว่าผู้ที่ทำร้ายคนเป็นสตรีผู้หนึ่ง และเพราะทั่วร่างเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกจนสกปรกแทบตาย แต่ไม่มีผู้ใดในเหล่าบัณฑิตบอกได้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร บวกกับฟ้ามืดค่ำแล้วจึงได้แต่เลิกรา
ส่วนจินเฟยเหยาตากเสื้อผ้าบนเรือท่องเที่ยวจนแห้งนานแล้ว จึงแอบไปดื่มชาที่โรงน้ำชาในเมือง
ตอนนี้นางหลอมไฟนรกสำเร็จแล้ว ถือว่ามีเวทมนตร์คุ้มครองกาย นางไม่คิดจะอาศัยอยู่ที่ทะเลสาบหมิงอีกต่อไป ที่นี่ไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนและสัตว์ปิศาจ ไม่สามารถแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในกา
