ไม่รีบตามจับเดี๋ยวหมดหนึ่งชั่วโมงไม่รู้ด้วยนะ” เสียงของพี่เพลกระซิบด้านหลัง แต่เมื่อข้าหันไป ร่างของพี่เพลก็หายไปอีก ย้ายมาโผล่ข้างๆ โฟรเซนแทน เจ้าเสือยืนนิ่งไม่รู้สา แต่พอข้าจะวิ่งเข้าใกล้ ร่างพี่เพลก็หายวับอีกรอบ และปรากฏตัวตรงที่ข้ายืนเมื่อครู่ด้วยรอยยิ้ม
“นี่คือเวทข้ามมิติ เวทเฉพาะของสมาพันธ์เราเท่านั้น สามารถข้ามไปได้ทุกที่ไม่ว่าจะเคยไปหรือไม่ ต่างกับเวทเปิดประตูมิติที่จำเป็นต้องเคยไปสถานที่ที่ต้องการอย่างเห็นได้ชัดเลย ดีใช่ไหมล่ะ”
“ขอรับ” ข้ายิ้มแห้ง ดีสิ ดีมาก แต่ไม่ดีในสถานการณ์นี้!
“น่าเสียดายที่เวทนี้ต้องใช้ร่วมกับสัตว์ประจำกายที่มีพลังเฉพาะเจาะจง หรือก็คือพยัคฆ์เมฆา หากไม่มีพลังของสัตว์เลี้ยงช่วยแล้ว จะทำได้แค่หายตัวในระยะทางสั้นๆ ซึ่งในกรณีนี้ ข้าจะจำกัดขอบเขตเฉพาะในห้องนี้เท่านั้นแหละ”
พี่เพลยิ้มใจดี
“แต่ถึงจะมีสัตว์ประจำกายอยู่เคียงข้าง การหายตัวไปยังที่ต่างๆ ก็มีข้อจำกัดตรงต้องรู้พิกัดที่แน่นอน ซึ่งในบางครั้งพวกเรารู้เพียงตัวเลขคร่าวๆ เท่านั้น จะโผล่ตรงไหนต้องลุ้นเอา ไม่อาจเจาะจงให้โผล่พรวดต่อหน้าลูกค้าได้ทันทีทันใดหรอกนะ และนั่นคือความลำบากของอาชีพนี้ เพราะพวกเราต้องตามหาเป้าหมายกันเอาเอง”
คำอธิบายนั้นทำให้ข้าเริ่มไม่อยากเป็นผู้ส่งสาร
