เกตตอนนี้เองว่าพวกเรามาถึงห้องอาหารของสมาพันธ์แล้ว
และผู้กล่าวจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่พี่เพลหรือเพลโธรัส ผู้เป็นรองหัวหน้าสมาพันธ์ เขาผูกพันธะกับพยัคฆ์เมฆาสีเพลิงอย่างพี่ซัฟเฟอร์หรือซัฟเฟอรัสผู้ชื่นชอบขนมหวานเป็นชีวิตขัดกับหน้าตาดุโหดโดยสิ้นเชิง คนหนึ่งนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ อีกคนนั่งกินขนมไม่หยุดปาก เป็นขาประจำห้องอาหารที่มาสิบครั้งจะได้เจอเก้าครั้งอย่างแน่นอน
ในมือพี่เพลถือหนังสือเล่มหนา เงยหน้าพลางส่งยิ้มนุ่มนวลเต็มไปด้วยรัศมีเปล่งประกายน่าชื่นชมเข้าขั้นเชิดชู วันนี้เขาสวมชุดสีขาวสะอาดอีกแล้ว ช่างดูบริสุทธิ์น่าเลื่อมใสทั้งๆ ที่พี่เพลไม่มีเชื้อสายเทพแม้แต่น้อย เรือนผมสีน้ำเงินเข้มของเขาตัดกับเส้นผมสีแดงเพลิงของพี่ซัฟเฟอร์ เป็นคู่หูที่แตกต่างแต่ลงตัว
“พวกเราไม่ได้ทะเลาะกันนะขอรับ” ข้าตอบพี่เพลด้วยท่ายืนกุมมืออย่างอ่อนน้อมถ่อมตน
“เฮอะ” เจ้าเสือแค่นหัวเราะ ก่อนจะแกล้งเดินกระแทกไหล่ข้าไปนั่งเก้าอี้โต๊ะข้างๆ
“โฟรเซน!” ข้าหันไปถลึงตาใส่มัน แต่ก็ถูกประโยคคำถามของพี่เพลเรียกสติให้กลับไปจดจ่อกับความห่วงใยที่คู่พันธะของตัวเองไม่เคยมีให้
“การฝึกวันนี้เป็นยังไงบ้างหรือ เซอเซสคุง” พี่เพลถึงขั้นปิดหนังสือที่อ่านค้าง บ่งบอกความจริงจังและพร้อมให้ความช่วยเหลือ
“ดีขึ้นมั้ง…ขอรั
