ท่ำนสวีเคยเป็นยอดนักสืบอันดับหนึ่งของเมืองหลวงมำก่อน”“ดำบเก่ำยังคมกริบอยู่จริงๆ”ในชั่วขณะนั้น เสียงสรรเสริญดังขึ้นจำกทุกทิศ บำงคนประหลำดใจที่ผู้ร้ำยเป็นลู่หยำง บำงคนชื่นชมสวีซินที่มีปัญญำล ้ำเลิศ“ลู่หยำง เจ้ำยังมีอะไรจะพูดอีกหรือไม่?”เซียนอมตะเป็นคนรักษำน ้ำใจ ไม่ได้เปิดเผยเรื่องของแม่ทัพใหญ่ทั้งสำมคน เพื่อรักษำก ำลังส ำคัญไว้ให้กับรำชวงศ์ต้ำโด่ว นำงลุกขึ้นจำกบัลลังก์ฮ่องเต้ ประกำศอย่ำงองอำจ “ผู้ใดท ำผู้นั้นรับ เรื่องครั้งนี้ข้ำกับเสนำบดีเซี่ยสองคนเป็นผู้ท ำ”ฮ่องเต้: “……”
อย่ำงน้อยเจ้ำก็บอกว่ำข้ำเป็นคนรับใช้ที่บังเอิญผ่ำนมำสิ?“เสนำบดีเซี่ยหรือ?”สวีซินหันหน้ำไปมองฮ่องเต้พูดถึงคนชื่อเซี่ยเทียนผู้นี้ ตอนที่ลู่หยำงกล่ำวโทษองค์ชำยสี่ เขำก็อยู่ในที่เกิดเหตุเป็นพยำน ตอนที่ลู่หยำงชักจูงให้สือเล่ยและคนอื่นๆยอมจ ำนน เขำก็อยู่ข้ำงกำย ตอนขโมยบัลลังก์ฮ่องเต้ก็มีส่วนร่วมด้วย เขำกับลู่หยำงมีควำมสัมพันธ์อะไรกันแน่?“ใช่แล้ว เซี่ยเทียนเป็นเสนำบดีเซี่ยของรำชวงศ์ต้ำโด่วของเรำ!”“รำชวงศ์ต้ำโด่วหรือ?” สวีซินหันไปมองเซียนอมตะเซียนอมตะตบหน้ำอกของตัวเอง “เป็นรำชวงศ์ที่ข้ำก่อตั้งขึ้น”สวีซินอดสงสัยในใจไม่ได้ เขำแค่ตั้งใจจะถำมสองสำมประโยคเท่ำนั้น ท ำไมยิ่งถำมเรื่องกลับยิ่งใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ ล่ะ?“……จับตัวทั้งสองคนไว้”รำชวงศ์ต้ำโด่วเพิ่งเริ่มต้นสร้ำงอำณำจักร ก็ถูกกรมอำญำล้อมจับเสียแล้ว เสนำบดีกรมอำญำลงมือเอง จับก
