ึ่งวันท่ำนสวีจะกลับมำเร็วเช่นนี้สวีซินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่ำควรจะกล่ำวถึงเรื่องนี้อย่ำงไร เขำคิดตลอดทำงที่มำก็ยังไม่รู้ว่ำควรเริ่มต้นอย่ำงไร“ทูลฝ่ำบำท พบตัวผู้ที่ขโมยบัลลังก์ฮ่องเต้แล้ว”ดวงตำของเจียงชุนเป็นประกำย ท่ำนสวีสมกับเป็นนักสืบชั้นเยี่ยม สืบหำควำมจริงได้รวดเร็วเช่นนี้“แต่เบื้องหลังยังมีกำรก่อกบฏด้วย”“ก่อกบฏหรือ? เป็นโอรสองค์ไหนของเรำ?”เจียงชุนคิดในใจว่ำ องค์ชำยสี่และองค์ชำยห้ำถูกลู่หยำงส่งตัวเข้ำมำแล้ว ถ้ำลู่หยำงต้องกำรใช้วิธีนี้เพื่อให้เขำขึ้นครองรำชย์ ก็เหลือแค่องค์ชำยรองเท่ำนั้น“เป็นองค์ชำยรองหรือ?”“เป็นลู่หยำง”“?”
เจียงชุนงุนงงอย่ำงหำได้ยำก ต่อมำจึงเข้ำใจเรื่องรำว เข้ำใจแล้วครำวนี้ลู่หยำงเป็นผู้รำยงำนอีกแล้วสินะแต่ค ำพูดต่อมำของสวีซินกลับพลิกควำมเข้ำใจของเขำอีกครั้ง“จำกกำรสืบสวนของข้ำพระบำท ผู้ที่ขโมยบัลลังก์ฮ่องเต้คือลู่หยำงเขำขโมยบัลลังก์ฮ่องเต้ไปเพื่อสร้ำงรำชวงศ์ต้ำโด่ว นั่นหมำยควำมว่ำเขำมีใจคิดกบฏ นอกจำกลู่หยำงแล้ว ยังมีสมุนอีกคนหนึ่งถูกจับกุมพร้อมกัน”“ลู่หยำง? ก่อกบฏ?”เจียงชุนต้องใช้ควำมพยำยำมอย่ำงมำกในกำรเชื่อมโยงสองค ำที่ไม่เกี่ยวข้องกันเหล่ำนี้เข้ำด้วยกันลู่หยำงก่อกบฏงั้นเหรอ? อย่ำงนั้นส ำนักเวิ่นเต๋ำก็ต้องกำรครองใต้หล้ำแล้วสินะ?“ฝ่ำบำท ควรจะจัดกำรอย่ำงไรดีพ่ะย่ะค่ะ?” สวีซินถำม เขำอยู่ในกรมอำญำมำสองพันปี แต่เพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก จึงไม่รู้จะจั
