ณะของฮ่องเต้ลู่หยางมองฉลองพระองค์ฮ่องเต้ที่เซียนอมตะสวมใส่ ด้านหน้าปักรอยยิ้มของเซียนอมตะ ด้านหลังปักใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาดุจน ้าแข็งของศิษย์พี่ใหญ่ รู้สึกว่าเซียนอมตะไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดเรื่องตราหยกมากนักถึงอย่างไร แม้จะถือตราหยก ก็ไม่เหมือนฮ่องเต้อยู่ดีทุกคนล้วนเป็นขโมยเป็นครั้งแรก ไม่มีประสบการณ์ ไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องทำอะไรเอ้าหลิงค่อยๆ ชมภาพวาดบนผนังของท้องพระโรงต้าหมิงภาพวาดบนผนังเล่าเรื่องราวว่าตระกูลเจียงเติบโตขึ้นอย่างไรในช่วง
ปลายแคว้นต้าอวี๋ เติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มอำนาจที่แย่งชิงทั่วหล้า ตระกูลเจียงและตระกูลเมิ่งร่วมมือกันต่อสู้กับกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าอย่างไร และสองตระกูลแยกทางกันอย่างไร จับอาวุธเข้าห ้าหั่นกัน แย่งชิงตำแหน่งแห่งผู้ครองทั่วหล้า“สีที่ใช้ในภาพวาดบนผนังนี้ไม่ดีเลย เริ่มซีดจางแล้ว” เอ้าหลิงวิจารณ์“นึกถึงตอนที่ภาพวาดบนผนังของบ้านเรา ล้วนผ่านการเสริมพลังจากเซียนแห่งกาลเวลา ไม่ถูกกัดกร่อนจากกาลเวลา คงอยู่ตลอดกาล”“อีกทั้งคุณภาพของวัตถุวิเศษเหล่านี้ก็ธรรมดา เพียงแค่รูปร่างสวยงามเท่านั้น” เจียงเหลียนอี๋ชี้ไปที่ใกล้ผนัง ที่นั่นมีวัตถุวิเศษเรียงรายเป็นเครื่องประดับ“วัตถุวิเศษในบ้านของเราล้วนเป็นฝีมือของเซียนอิงเทียน เป็นวัตถุระดับเซียนทั้งสิ้น”ฮ่องเต้: “……”พวกเจ้าอย่าเกินไปนัก นี่ก็เซียนแห่งกาลเวลาบ้าง เซียนอิงเทียนบ้าง ท้องพระโรงต้าหมิงนี้ก็เป็น
