้าประตูพร้อมกับสาบานเป็นพี่น้อง บอกว่าท่านเป็นพี่ใหญ่ สิงโตหินคู่หน้าประตูเป็นน้องคนที่สองและสาม แล้วบอกว่าต่อไปข้าควรเรียกสิงโตหินว่าอาสอง ไม่ควรเรียกท่านว่าอาสอง”เมิ่งโป่หลี่หน้าแดง ไอเบาๆ ด้วยความรู้สึกผิด “แค่ก แค่ก คำพูดตอนเมาไม่นับ”“จิ่งโจวกลับมาแล้วหรือ?” เสียงสุภาพอ่อนโยนดังขึ้น ผู้มาดูเหมือนอาสองเมิ่งโป่หลี่ทุกประการ แต่อุปนิสัยแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเห็นได้ชัดว่าเป็นนักปราชญ์“นี่คืออาสามของข้า เมิ่งโป่ฉือ เป็นฝาแฝดกับอาสองของข้า”
“เจ้าจำได้ไหมที่ข้าเคยบอกว่าข้ามีอาคนหนึ่งอยู่ที่ด่านขังปีศาจก็คือเขานี่แหละ”ลู่หยางพอจะมีความทรงจำบ้าง ตอนที่เขากับไอ้เฒ่าเมิ่งถูกศิษย์พี่ใหญ่โยนไปที่ชายแดนแคว้นต้าเซี่ย ป่าลึกที่ติดกับเขตปีศาจ พวกเขาไปที่ด่านปราบปีศาจตอนนั้นเมิ่งจิ่งโจวพูดอย่างเสียดายว่า เขามีอาคนหนึ่งอยู่ที่ด่านขังปีศาจ ถ้าพวกเขาสองคนถูกโยนไปที่ด่านขังปีศาจก็คงดี“อาสาม ท่านกลับมาจากด่านขังปีศาจได้อย่างไรขอรับ?”บนตัวเมิ่งโป่ฉือไม่เห็นกลิ่นอายแห่งเหล็กและเลือดของแม่ทัพผู้ดูแลชายแดน ดูเหมือนนักปราชญ์ในวิทยาลัยมากกว่าเมิ่งโป่ฉือยิ้มอย่างสงบ “ดูแลด่านขังปีศาจมาห้าสิบปี ปีที่แล้วราชสำนักมีคำสั่งให้คนมาเปลี่ยนแทนข้า”“นั่นเป็นเรื่องดีนี่” เมิ่งจิ่งโจวยิ้ม คาดเดาว่าหลังจากแคว้นต้าเซี่ยกับเขตปีศาจสร้างความสัมพันธ์ทางการทูต เพื่อผ่อนคลายความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่าย จึงถอนอาสามผู้แข็งแกร่งเป็
