ไม่มีทางหาเจอในเวลาแปดร้อยถึงพันปีเสียอีก”“นี่คืออะไรหรือ?” เมิ่งจิ่งโจวถามเสียงเบา ดูจากสีหน้าของลู่หยาง เหมือนจะรู้เรื่องนี้ดี“นี่คือวัตถุธรรมชาติระดับสูงสุด เจ้าก็รู้ว่าฝ่าบาทมีอายุขัยเหลือสองสามปีแล้ว ศิษย์พี่ใหญ่ถามเซียนน้อยว่ามีวิธียืดอายุหรือไม่ เซียนน้อยบอกว่าในยุคโบราณเคยมีต้นท้อต้นหนึ่ง เป็นรากฐานฟ้าดิน ท้อที่ต้นท้อนั้นออกผล เป็นของวิเศษที่ช่วยยืดอายุ สามารถช่วยชีวิตฝ่าบาทได้”“ยังมีของแบบนี้ด้วยหรือ” แม้แต่เมิ่งจิ่งโจวที่มาจากตระกูลเมิ่งยังไม่เคยได้ยินว่าในโลกยังมีของวิเศษเช่นนี้ “อย่างนั้นก็หมายความว่า
ฝ่าบาทมีทางรอดแล้วหรือ?” เมิ่งจิ่งโจวดีใจ แม้ว่าองค์ชายใหญ่จะเป็นฮ่องเต้ที่ดีได้ แต่ถ้าไม่ต้องเปลี่ยนฮ่องเต้ก็ดีที่สุด จะได้ไม่ทำให้สถานการณ์ปั่นป่วน“ของถูกต้อง แต่นี่น่าจะยังไม่สุกนะ?” เซียนอมตะจำได้ว่าท้อที่สุกแล้วจะเป็นสีชมพู“ข้าก็คิดเช่นนั้น” อวี้จือได้คำตอบที่แน่ชัดแล้ว ปิดกล่อง ลูกท้อไม่ได้ถูกเด็ดออกมาทั้งหมด สารอาหารในกิ่งไม้เพียงพอที่จะทำให้ลูกท้อนี้สุกได้เช่นนั้นก็รอให้ลูกท้อสุกแล้วค่อยส่งไปเมืองหลวง“พูดกลับมา เจ้าไปหารากฐานฟ้าดินมาจากที่ไหน?” เซียนอมตะสงสัยอย่างมากเมื่อได้ยินคำถามนี้ สีหน้าของอวี้จือไม่เป็นธรรมชาติชั่วขณะนางไม่คิดว่าในสวนท้อที่บ้านเกิด จะมีรากฐานฟ้าดินนั้นจริงๆ ไม่แปลกที่บ้านเกิดมีพลังวิเศษเต็มเปี่ยมจนผิดปกติ ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นเพราะแม่น ้าแม่ลู
