วาล
ทันใดนั้น ราวกับมีประกายความคิดแล่นผ่านสมอง ใบหน้าของเย่หนานกระตุกวูบ
เชี่ย! นี่มันระบบสุริยะไม่ใช่เรอะ? เย่หนานเบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด
หนึ่งดวง… สองดวง… เย่หนานเริ่มงัดเอาความรู้ดาราศาสตร์สมัยที่ยังอยู่บนโลกเดิมออกมาเทียบเคียง ไล่นับดวงดาวตรงหน้าทีละดวง
ผ่านไปครู่ใหญ่ เย่หนานถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก เพราะดวงดาวเหล่านี้คือระบบสุริยะจักรวาลที่เขารู้จักดี เขาเอ่ยชื่อดาวเคราะห์ทุกดวงได้แม่นยำ
หรือว่าเป็นเพราะข้าคิดถึงโลกมากเกินไป ก็เลยเก็บเอามาฝันเป็นตุเป็นตะขนาดนี้? เย่หนานครุ่นคิดในใจ
ช่างเถอะ ไหนๆ ก็ฝันแล้ว ลงไปดูหน่อยจะเป็นไรไป
ว่าแล้วเย่หนานก็ตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงที่อยู่ใกล้ที่สุด ตามความรู้ที่เขาร่ำเรียนมา ดาวดวงนี้คือดาวเนปจูน
เอาล่ะ… ฮึบ! จ้วง! ข้าจะจ้วงให้สุดแรง!
เย่หนานออกแรงว่ายท่ากบมุ่งหน้าสู่ดาวเนปจูน ทว่าความเร็วในการเคลื่อนที่นั้นช้าจนน่าอนาถใจ
แต่ยังว่ายไปได้ไม่ถึงไหน จู่ๆ อาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงก็จู่โจมเข้ามา ในหัวแว่วเสียงเรียกชื่อเขาดังขึ้นเรื่อยๆ
วินาทีถัดมา ภาพทุกอย่างเบื้องหน้าเริ่มบิดเบี้ยว หมุนวน และพังทลายลงในที่
