ล่าของเซียนอมตะ ตอนนางใช้พี่น้องทั้งสองเพื่อค้นหาแม่น ้าแฝด ทั้งสองจะไม่รับรู้
เรื่องแม่น ้าแฝดไม่ควรให้พวกนางรู้ หากรู้แล้วอาจนำภัยมาสู่พวกนางพี่น้องรับกระบี่ไม้อย่างระมัดระวัง ขอบคุณลู่หยาง นี่เป็นเครื่องป้องกันตัวที่ประเมินค่ามิได้ ยามคับขันสามารถช่วยชีวิตได้เมิ่งจิ่งโจวเห็นลู่หยางมอบของขวัญอย่างจริงจัง เขาก็อยากมอบอะไรบ้างแต่พอคิดดูแล้ว สิ่งที่เขาสามารถมอบให้ได้นอกจากเลือดเพิ่มพลังบุรุษก็มีแค่ลิ่นซือ ดูเหมือนไม่มีอะไรเหมาะสมที่จะมอบให้เขาคิดแล้วคิดอีก จึงให้คำมั่น “หากวันหน้าพวกเจ้าต้องการใช้ลิ่นซือ ก็สามารถมายืมจากตระกูลเมิ่งของเราได้”ทั้งสามคนลาจากพี่น้อง และได้พบเจ้าของโรงแรมที่เศร้าโศกเสียใจอย่างยิ่งโรงแรมดีๆ ตอนนี้เหลือแค่ชั้นหนึ่งที่อยู่อาศัยได้ แม้ว่าราชสำนักจะมีเงินช่วยเหลือฟื้นฟู และจะสร้างโรงแรมขึ้นใหม่ แต่จะต้องใช้เวลานานเท่าใดคุณชายเมิ่งใจดี มอบลิ่นซือจำนวนหนึ่งให้เจ้าของโรงแรม ถือเป็นค่าเสียเวลาทั้งสามคนไปลาท่านเมือง
เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ในเมืองชุนเจียง การพบปะสังสรรค์ที่สัญญาไว้ในตอนกลางคืนก็คงไม่ต้องคิดแล้ว ตอนนี้ท่านเมืองยุ่งวุ่นวายราวกับลูกข่าง ต้องรักษาความสงบและบรรเทาภัยพิบัติภายในภายนอกยังต้องเขียนเอกสารราชการรายงานไปยังเบื้องบนตอนที่ทั้งสามไป พอดีกับที่ป้าเยี่ยนแสดงพลังอันน่าเกรงขามต่อสู้กับรองประมุขสำนักราตรีทมิฬที่อยู่ในขั้นรวมร่าง ป้าเยี่ยนต่อสู้อย่า