ระกูลต้อเจียงของเรำรวบรวมเขตปีศำจ ดูดซึมเผ่ำทะเลสร้ำงประเทศปีศำจอันยิ่งใหญ่ เช่นนี้ แคว้นต้ำเซี่ย ประเทศพุทธ จะมีอะไรน่ำกลัว!”ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นมองผู้สื่อสำรตระกูลต้อเจียง เกิดควำมระแวงอย่ำงยิ่งสีหน้ำอีกฝ่ำยคลั่งไคล้ ไม่เหมือนแกล้งท ำ แสดงว่ำเขำเชื่อจริงๆว่ำท ำได้ควำมมั่นใจของตระกูลต้อเจียงมำจำกที่ใด?“ตระกูลต้อเจียงมีผู้แข็งแกร่งระดับไหนเหรอ?” เมิ่งจิ่งโจวส่งเสียงสื่อจิตถำม“ในควำมทรงจ ำ ตระกูลต้อเจียงมีเทพจักรพรรดิปีศำจขั้นข้ำมพิบัติอยู่หนึ่งรูป พูดว่ำแข็งแกร่ง ก็แข็งแกร่งจริงๆ แต่ก็ไม่อำจสนับสนุนควำมทะเยอทะยำนใหญ่เพียงนี้ของตระกูลต้อเจียง”
“ย้อนไปสำมแสนปี เคยมีกึ่งเซียนหนึ่งรูป แต่ตำยเพรำะชรำไปนำนแล้ว”……“ขอบคุณที่เผ่ำของท่ำนค ำนึงถึงเขตปีศำจ จิ่นขอชื่นชม แต่น่ำเสียดำยที่ตระกูลฉงฉีของเรำไม่ประสงค์ช่วงชิงใต้หล้ำ ยิ่งไม่สนใจประเทศปีศำจใด ขอเชิญท่ำนผู้สื่อสำรกลับไปเถิด” ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นไม่ปรำนีในกำรไล่แขกตระกูลต้อเจียงพูดให้ฟังดูดี ประเทศปีศำจอันยิ่งใหญ่ กำรแย่งชิงยุคทอง แคว้นต้ำเซี่ย ประเทศพุทธเป็นเพียงธุลี แคว้นต้ำเซี่ยไม่ใช่ว่ำจัดกำรง่ำยๆ ต้องรบกันอย่ำงดุเดือดแน่ในฐำนะเจ้ำเผ่ำ เขำไม่อำจน ำพำเผ่ำพันธุ์เสี่ยงอันตรำย“กลับไป?” ผู้สื่อสำรตระกูลต้อเจียงเผยรอยยิ้มแปลกประหลำดในสุสำนยิ่งดูน่ำกลัว“ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่น ท่ำนเข้ำใจผิดอะไรไป ข้ำมำที่นี่มิใช่เพื่อเจรจำกับท่ำน”“ท่ำนจะท ำอะไร!” ท่ำนเจ้ำเ
