ผ่ำจิ่นตะโกนโกรธเกรี้ยว กำงปีกสองข้ำง ตำเสือกลมโต ค ำรำมฟ้ำดินระหว่ำงพูด ผู้สื่อสำรตระกูลต้อเจียงล้วงเอำแผ่นป้ำยกระดูกชิ้นหนึ่งออกมำจำกอก บนป้ำยเขียนอักษร “ต้อ” หนึ่งตัว
เมื่อแผ่นป้ำยนี้ปรำกฏ แผ่พลังกดทับน่ำหวำดกลัว รำวกับภูเขำหมื่นลูกทับบนตัวท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่น ทั้งพื้นที่สั่นสะเทือนบนแผ่นป้ำยปรำกฏเงำร่ำงหลำยสำย มีผู้มีร่ำงกำยแดงฉำนดั่งเลือด มีเก้ำหัวงู สำยตำเย็นชำ คือจิ้วอิงปีศำจยิ่งใหญ่มีร่ำงกำยใหญ่โตดั่งภูเขำ คล้ำยรำชสีห์ เขี้ยวสองอันงอกขึ้นเหมือนดำบแห่งฟ้ำ คือเทำเที่ยปีศำจยิ่งใหญ่ยังมีเสือขำวผู้ควบคุมลมฆ่ำฟัน องอำจสง่ำ ล ำแสงเกรี้ยวกรำดนอกจำกนี้ ยังมีปีศำจยิ่งใหญ่ที่แผ่พลังใกล้เคียงกันอีกมำกท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นสั่นเทิ้ม แทบยืนไม่ไหว เกือบคุกเข่ำ ปีศำจเหล่ำนี้ล้วนเป็นบรรพบุรุษของแต่ละเผ่ำ เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่ำเทพจักรพรรดิปีศำจ!นี่หมำยควำมว่ำเทพจักรพรรดิปีศำจเหล่ำนี้ล้วนยอมสวำมิภักดิ์ต่อตระกูลต้อเจียง!และที่น่ำสนใจที่สุด คือร่ำงกำยใหญ่โตตรงกลำงของเหล่ำปีศำจแดงดั่งอำทิตย์ มีหกขำสี่ปีก ดวงตำปรำดเปรียวและโลภมำกต้อเจียงยุคโบรำณ กึ่งเซียนปีศำจยิ่งใหญ่!“ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่น จงยอมจ ำนนต่อตรำของบรรพบุรุษเก่ำแก่ของเรำ!” ผู้สื่อสำรหัวเรำะลั่น กระตุ้นแผ่นป้ำยอีกครั้ง พลังยิ่งทวี
เขำใช้วิธีนี้กับตระกูลใหญ่มำกมำย ประทับตรำไพร่พลบนตัวพวกเขำ“เจ้ำหมอนี่ยังมีชีวิตอยู่หรือนี่?” เซียนอมตะจ ำต้อเจียงยุคโบรำณได
