ความจริงแล้วข้าไม่ได้มีธุระอันใดหรอก ข้าเพียงแค่แวะมาเที่ยวเล่นเท่านั้นเย่หนานเอ่ยขึ้น เขาตระหนักดีถึงความกังวลในใจของเหมียวฉางอัน หากเขาไม่ชี้แจงให้กระจ่าง คนทั้งสำนักเหมียวอินคงกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นแน่
เมื่อได้ยินวาจาของเย่หนาน เหมียวฉางอันและเหล่าผู้อาวุโสต่างลอบสบตากันด้วยความฉงน ทว่าเมื่อพินิจดูแววตาที่ไร้เล่ห์เหลี่ยมของเขา ภูเขาที่กดทับอยู่ในอกของพวกนางก็พลันยกออกไปในที่สุด
ท่านผู้อาวุโส…ในขณะที่เหมียวฉางอันกำลังจะเอ่ยปากสนทนาต่อ
ศิษย์สาวนางหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในตำหนักด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
หือ ข้าเคยสั่งแล้วมิใช่หรือ ว่าหากไม่มีเรื่องคอขาดบาดตาย ห้ามเข้ามารบกวนเหมียวฉานขมวดคิ้วตำหนิ
ท่านเจ้าสำนัก ศิษย์มีเรื่องด่วนต้องรายงานเจ้าค่ะดรุณีน้อยนางนั้นไม่มีแก่ใจจะตอบคำถามเหมียวฉาน นางรีบหันไปคารวะเหมียวฉางอันด้วยความร้อนรน
มีเรื่องอันใดเหมียวฉางอันถามเสียงเครียด นางรู้ดีว่าหากไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆ ศิษย์ในสำนักย่อมไม่กล้าเสียมารยาทบุกรุกเข้ามาในตำหนักประชุม
ท่านเจ้าสำนัก คนของสำนักเฟิงเย่ามาสู่ขอคุณหนูเจ้าค่ะศิษย์สาวรีบรายงาน
สู่ขอ ว่าแล้วเชียว… สำนักเฟิงเย่ายังไม่ยอมตัดใจจริงๆ สินะเหมี
