น่ำจะเป็นผลกำรบ ำเพ็ญสำยใยโชคชะตำ ผลกำรบ ำเพ็ญชะตำกรรม ผลกำรบ ำเพ็ญจิตส ำนึก ผลกำรบ ำเพ็ญค ำพูดเป็นกฎ หรือสิ่งในลักษณะนี้”พี่ใหญ่พึมพ ำในปำก เงยหน้ำสบตำกับลู่หยำงชั่วครู่ คิดว่ำลู่หยำงยังเด็กเกินไป ไม่ควรรับรู้สิ่งเหล่ำนี้มำกนัก จึงไม่พูดต่อลู่หยำงคิดในใจว่ำ พี่ใหญ่จะไม่พูดเลยหรือพูดให้จบก็ได้นี่ พูดครึ่งๆ กลำงๆ แล้วหยุดแบบนี้หมำยควำมว่ำอย่ำงไร?ในนั้นเขำรู้จักเพียงผลกำรบ ำเพ็ญสำยใยโชคชะตำควำมสำมำรถนั้นพอจะเดำได้จำกอำจำรย์หลวงรุ่นที่สองผลกำรบ ำเพ็ญสำยใยโชคชะตำสำมำรถลวงสวรรค์ข้ำมทะเลแม้แต่เซียนก็ลืมตัวตนของตนเองได้!ผู้ที่สำมำรถฆ่ำเซียนได้ก็มีเพียงเซียน ควำมหมำยของพี่ใหญ่คือในยุคโบรำณมีเซียนคนที่หก เซียนผู้นั้นถือครองผลกำรบ ำเพ็ญสำยใยโชคชะตำ และใช้มันลบควำมรู้สึกถึงตัวตนของตนเองหรือ?ผลกำรบ ำเพ็ญอีกสำมประเภทคงมีผลคล้ำยกัน!หำกมีเซียนคนที่หกจริง เซียนอมตะก็แข็งแกร่ง ผลกำรบ ำเพ็ญของเซียนคนที่หกต้องต้ำนทำนเซียนอมตะได้อย่ำงแน่นอน!ลู่หยำงแอบขอควำมช่วยเหลือจำกเซียนอมตะ เพรำะเซียนอมตะย่อมรู้จักผลกำรบ ำเพ็ญเหล่ำนี้ดี
สิ่งที่เขำไม่รู้คือ ขณะที่เขำส่งสำยตำไปหำเซียนอมตะ พี่ใหญ่ก็ส่งสำยตำเตือนเซียนอมตะเช่นกันเซียนอมตะก็คิดว่ำลู่หยำงไม่ควรรู้เรื่องมำกมำยเช่นนี้ จึงไม่ยอมอธิบำยว่ำผลกำรบ ำเพ็ญเหล่ำนี้ท ำอะไรได้บ้ำง“พูดถึงแรงจูงใจที่คนเบื้องหลังฆ่ำท่ำนผู้อำวุโส เขำมีแรงจูงใจอะไร?”นี่คือสิ่งที่ลู่หยำงยั
