งไร”เขาสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับลู่หยางกับคนรอบข้างลู่หยางในสำนักเวิ่นเต๋าก็เรียกได้ว่าเป็นดาวเด่น เป็นเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนสองเดือนสามวันทำให้เขาโด่งดังเป็นพิเศษ พูดถึงเขาศิษย์ทุกคนย่อมพูดได้สองสามประโยค“ไม่คาดคิดเลยว่าลู่หยางจะใช้อำนาจเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนบังคับให้ตัวเองชนะได้ ทำให้ข้ารังเกียจจริงๆ แต่เมื่อดูจากคำชมโดยรวม เขามีชื่อเสียงดีในสำนักเวิ่นเต๋า ไม่แปลกที่เขาจะบำเพ็ญหมัดอรหันต์สำเร็จ ดูเหมือนว่าอาจารย์สหายลู่หยางมีพุทธภาวะลึกซึ้ง อนาคตไกลแน่นอน คิดว่าเรื่องที่เขาใช้อำนาจเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนคงถูกมารครอบงำ เดินทางผิด สาธุ สาธุ”เมื่อเทียบกับท่านเต๋าปู้อวี่แล้ว ลู่หยางทำตัวตรงไปตรงมากว่า มีชื่อเสียงดีมากในสำนักเวิ่นเต๋า
“จากที่พี่ๆ น้องๆ บอก ท่านเต๋าปู้อวี่มีศิษย์สี่คน ลู่หยางเป็นศิษย์คนที่สี่ ศิษย์คนที่สองและสามไม่อยู่ที่ดินแดนกลาง เหลือเพียงศิษย์พี่ใหญ่ที่เฝ้ายอดเขาเทียน”“ก่อนมรณภาพ อาจารย์เคยเตือนข้าเสมอว่าอย่าไปยุ่งกับศิษย์พี่ใหญ่ของท่านเต๋าปู้อวี่ แต่การปฏิบัติให้เห็นจริงย่อมได้ความจริงถ้อยคำในคัมภีร์เป็นเพียงประสบการณ์จากผู้คน จะเอามาใช้ตรงๆได้อย่างไร ข้าขอลองดูสักหน่อย”พระซื่อฉันเดินตามคำแนะนำไปยังยอดเขาเทียน พบศิษย์พี่อวี้จือที่กำลังบำเพ็ญอยู่อวี้จือเลิกบำเพ็ญ มองพระซื่อฉันด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าศิษย์จากวัดเสวียนคงมาหาตนเองทำไม“ข้าน้อยเป็นศิษย์วัดเสวียนคง ชื่อซ