้ ไม่เสียหายที่จะถือโอกาสบำเพ็ญต่อ“เอ่อ……” ประมุขลังเล เจ้าเณรน้อยคนนี้เห็นชัดว่าเป็นพระชั้นสูงจากวัดเสวียนคง ให้เขาไปฟาร์มเลี้ยงสัตว์ เกรงว่าสำนักเวิ่นเต๋ารู้เข้าจะไม่ปล่อยเขาไปพระซื่อฉันหยิบป้ายคำสั่งที่ไต้ปู้ฟานให้ออกมา: “ศิษย์พี่ไต้บอกข้าว่า ถือป้ายนี้แล้ว ข้าน้อยจะไปที่ไหนในสำนักเวิ่นเต๋าก็ได้”เมื่อเห็นพระซื่อฉันยืนกรานขนาดนี้ ประมุขจึงไม่ขัดขวางอีกพระซื่อฉันก็ได้กินไม้ย่างสมใจเขาพาพระซื่อฉันผ่านเขตกลางสำนัก มาถึงทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งที่นี่คือฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่เขาเปิด วัวและแพะเต็มไปหมด หญ้าสดน ้าหวาน
“เจ้านาย ท่านกลับมาแล้ว”ผีหญิงงามสามตน อู๋วู่ อู๋ลู่ อู๋ชี่ เห็นประมุขพาพระรูปหนึ่งมาด้วยก็แปลกใจยิ่งประมุขลัทธิมารเปิดฟาร์มเลี้ยงสัตว์ก็แปลกพอแล้ว พระมาที่ฟาร์มเลี้ยงสัตว์อีกหรือ?พระซื่อฉันเห็นผีหญิงงามสามตนก็ประหลาดใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าสำนักเวิ่นเต๋าจะรับผีหญิงงามสามตนไว้ อันนี้คือการปฏิบัติตามคำสอนของนักปราชญ์ว่า “สอนได้โดยไม่แบ่งแยก” หรือ?“ข้าน้อยซื่อฉันขอคารวะผู้เป็นใหญ่ทั้งสาม”ทั้งสามตนรีบคำนับตอบพระซื่อฉันเริ่มงานอย่างรวดเร็ว เขาชักมีดขึ้นแล้วฟันลง มีดเลื่อนไปตามเส้นกล้ามเนื้อวัว เนื้อวัวแยกออกเป็นสิบกว่าชิ้นตามตำแหน่งในพริบตา“สาธุ สาธุ นะโมอะมิโตพัทธายะ ตะถาคะโตปุตตายะ……”พระซื่อฉันวางมีดลง สวดบท《คาถาปลดวิญญาณ》 เพื่อแก้ไขความขุ่นเคืองของวัวนี่คือเหตุผลที่เขาฆ่าวัวนับไม่ถ้วน แ
