งอาหารหนึ่งตัว ใช้วิชาควบคุมศพให้ซากแกะเต้นระบำอยู่เหนือไฟสามรส ทั้งสามคนหยิบเนื้อแกะที่ย่างจนหอมกรุ่นจากร่างกายของตนเองเป็นระยะต้องบอกว่า คราวนี้มีไฟสามรสของลู่หยางช่วย แม้แต่เครื่องปรุงย่างก็ไม่ต้องโรย รสชาติดีกว่าตอนกินที่สำนักควบคุมศพเสียอีกกินอาหารไปพร้อมกับชมการต่อสู้ ช่างเป็นชีวิตที่งดงามยิ่งนักก่อนเริ่มการต่อสู้ ลู่หยางเตือนด้วยความหวังดี “บอกไว้ก่อนอย่าใช้คำสาปหรืออะไรทำนองนั้นกับข้า มันใช้กับข้าไม่ได้ผล อย่าให้ถึงตอนนั้นแล้วเกิดการย้อนกลับใส่ตัวเองนะ”แม้ไม่ทราบว่าเหตุใดศิษย์พี่ลู่จึงสามารถต้านทานคำสาปได้ แต่หลี่หาวเหรินรู้ว่าในเรื่องนี้ลู่หยางจะไม่หลอกเขาเช่นนี้จึงเหลือวิชาน้อยลงไปอีกอย่างชิ่นห่าวเหรินสามารถถ่ายโอนหนี้สินจากตนเองไปยังสือฮว่ากู๋ได้แสดงว่าต้องเชี่ยวชาญวิชาสายใยโชคชะตาแน่นอนน้อยไปอีกหนึ่งวิชา ไม่เป็นไรบรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายการฆ่า ทั้งสองคนเตรียมพร้อมหลี่หาวเหรินเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อน สองมือทำสัญลักษณ์มืออย่างรวดเร็ว ฝ่ามือมีเสียงปะทุดังกึกก้อง รวบรวมสายฟ้าสีม่วง
“ฟ้าผ่าในฝ่ามือ!”สายฟ้าสีม่วงพุ่งออกไป แยกตัวอากาศ ดุจมังกรสายฟ้าที่แผดเสียงคำรามอย่างน่าสะพรึงกลัว พุ่งเข้าใส่ลู่หยางลู่หยางเหมือนรู้ล่วงหน้าแล้ว เท้าขยับหนึ่งก้าว ก่อนที่มังกรสายฟ้าจะพุ่งเข้าใส่ ก็เปลี่ยนตำแหน่ง มังกรสายฟ้าจึงพุ่งเข้าชนอากาศว่างเปล่า ฟาดลงพื้น ทิ้งรอยไหม้ดำเป็นวงกว้าง“ยืมลม!”สา
