ู่เขามัวแต่ฟังเรื่องลับยุคโบราณ ไม่ได้ฟังว่าผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาพูดอะไร รีบส่งเสียงสื่อจิตไปถามเมิ่งจิ่งโจว
ยังดีที่มีเซียนอมตะคอยปกป้อง จึงไม่ถูกผู้อาวุโสจับได้ว่ามีการส่งเสียงสื่อจิต“ผู้อาวุโสเมื่อครู่พูดอะไรหรือ?”“อย่าถามข้า ข้าก็ไม่ได้ฟัง”เมิ่งจิ่งโจวเหงื่อเย็นผุดซึม กลัวว่าผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาจะถามตนเป็นคนต่อไปเมื่อครู่เขาเหม่อ ได้ยินผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาพูดถึงคำว่า “ดิน” ก็ครุ่นคิดว่า ในเมื่อคนถูกประหารยังต้องฝังดิน ทำไมไม่ฝังทั้งเป็นไปเลยหรือ?“หม่านกู่ เจ้ารู้หรือไม่?”“ไม่รู้”เขากำลังคิดว่าในฐานะเผ่าม่านยุคโบราณคนสุดท้าย เขาจะมีปัญหาสืบสายพันธุ์กับเผ่าม่านยุคปัจจุบันหรือไม่ลู่หยางถามไปรอบหนึ่ง ไม่มีใครใช้เป็นที่พึ่งได้เลย“ลู่หยาง ตอบคำถาม เจ้าคงไม่ได้ไม่ตั้งใจฟังหรอกนะ” ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชายังคงจ้องลู่หยางลู่หยางสูดลมหายใจลึก เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ ไม่มีทางเลือกอื่น“ผลของการบำเพ็ญของเซียนจิ้วชงคือผลของการบำเพ็ญหยินหยาง ควบคุมพลังที่สุดขั้ว ผลของการบำเพ็ญของเซียนอิงเทียน
คือผลของการบำเพ็ญตอบสนองภัยพิบัติ การที่ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ข้ามพิบัติได้ล้วนเป็นเพราะผลของการบำเพ็ญตอบสนองภัยพิบัติ ผลของการบำเพ็ญของเซียนแห่งกาลเวลาคือผลของการบำเพ็ญกาลเวลา ควบคุมพลังเวลา ผลของการบำเพ็ญของเซียนฉี่หลินคือผลของการบำเพ็ญผู้เหมาะสมย่อมเอาชีวิตรอด ทุกการโจมตีที่เคยเกิดไม่มีผลต่อเขา!”หอเรียนตกอยู่ในค