นี้ เจ้ำมีแค่รูเล็กๆ เท่ำขนวัว ไม่เทียบข้ำ”
หลี่หำวเหรินก ำลังจะโต้เถียงกับหยวนกัง ก็ได้ยินเสียงหัวเรำะของเมิ่งจิ่งโจว “ดูว่ำใครท ำควำมเสียหำยแก่หินได้มำกกว่ำใช่ไหม?ข้ำจะแสดงให้ดู ครำวนี้เจ้ำอย่ำได้แก้ตัวเชียวนะ”หยวนกังขมวดคิ้ว ในมือของเมิ่งจิ่งโจวมีเพียงเชือกเส้นหนึ่ง จะเรียกว่ำวัตถุวิเศษยังไม่ได้ด้วยซ ้ำ เขำจะท ำอะไร?เมิ่งจิ่งโจวไม่พูดอะไร เอำเชือกผูกหินไว้ จับปลำยเชือกอีกด้ำนแล้วบินขึ้นสูง จนมองไม่เห็นร่ำงอีก ได้ยินเพียงเสียงจำกท้องฟ้ำแว่วมำ“ไม่รู้ว่ำต้องบินสูงแค่ไหนจึงจะท ำหินแตกได้”หยวนกังกล่ำวโกรธๆ “เจ้ำมีแค่หนึ่งร้อยลมหำยใจเท่ำนั้น!”เขำไม่เคยคิดว่ำจะมีคนใช้ก ำลังกำยเปล่ำทุบหินให้แตก!เมิ่งจิ่งโจวตอบกลับอย่ำงไม่รีบร้อน “แต่ข้ำไม่ได้ใช้วัตถุวิเศษนี่หนึ่งร้อยลมหำยใจเป็นเวลำของวัตถุวิเศษ ไม่ใช่เวลำของข้ำ”ไม่รู้ผ่ำนไปนำนเท่ำไร ดำวตกดวงหนึ่งตกจำกฟ้ำ พร้อมแสงและควำมร้อน พุ่งตรงใส่หยวนกัง เพียงแค่มองดูก็รู้สึกถึงแรงกระแทกทำงสำยตำหยวนกังรีบหลบตูม!
หินร่วงลงมำ แตกเป็นเสี่ยงๆ ก่อให้เกิดฝุ่นคลุ้ง บริเวณสำยธำตุไฟถูกกระแทกจนเป็นหลุมใหญ่ ท ำเอำซงต้วนเทียนหัวใจเจ็บแปลบเมิ่งจิ่งโจวลงมำ ส่ำยหน้ำพลำงถอนหำยใจ “ฮึ ข้ำนึกว่ำวัตถุวิเศษของเจ้ำชื่อกระบอกยิงดำวตก จะสำมำรถยิงดำวตกได้จริงๆ เสียอีก ดูเหมือนข้ำคำดหวังเจ้ำสูงเกินไป”หยวนกังหน้ำแดงก ่ำ เด็กคนนี้แกล้งเล็งเขำแน่ๆ!เมิ่งจิ่งโจวหันไปทำงลู่หยำง “ล
