กธำตุทั้งห้ำให้ลู่หยำงและคณะฟังไปพลำง“พวกเจ้ำคงได้เห็นจำกบนเรือเหำะแล้ว ส ำนักธำตุทั้งห้ำของพวกเรำตั้งอยู่บนเส้นลมปรำณห้ำธำตุ ด้วยทักษะควำมเชี่ยวชำญที่แตกต่ำงกัน ส ำนักจึงแบ่งออกเป็นห้ำสำย ผู้อำวุโสที่มำพร้อมกับอำจำรย์เมื่อครู่นี้คือผู้อำวุโสใหญ่ของทั้งห้ำสำย สมัยหนุ่มเคยมีเรื่องบำดหมำงส่วนตัวกับผู้อำวุโสของส ำนักเวิ่นเต๋ำพวกเจ้ำ อยำกจะพบผู้อำวุโสของพวกเจ้ำมำคุยเรื่องเก่ำ น่ำเสียดำยที่ไม่ได้มำ”“มีเรื่องบำดหมำงอะไร?”ไป๋หมิงเคยได้ยินอำจำรย์เล่ำถึงควำมขัดแย้งหลำยครั้งระหว่ำงส ำนักธำตุทั้งห้ำและส ำนักเวิ่นเต๋ำ “พูดขึ้นมำก็มำกมำย เช่น มักจะตี
กันบ่อยๆ ตอนที่ผู้อำวุโสส ำนักเวิ่นเต๋ำของพวกเจ้ำมีคนมำกก็ใช้ยุทธวิธีมวลชนไปรุมตีผู้อำวุโสของพวกเรำ ตอนที่มีคนน้อยก็ไปแจ้งทำงกำร”“บำงครั้งยังใช้อุบำยหลอกล่อด้วยหญิงงำม ผู้อำวุโสที่สี่ของส ำนักเจ้ำเคยเขียนจดหมำยถึงผู้อำวุโสของพวกเรำ ปลอมเป็นหญิงบอกว่ำชื่นชมผู้อำวุโสของพวกเรำมำนำน หวังว่ำจะได้นัดพบ ในจดหมำยยังบอกว่ำเขำขี้อำย ไม่อยำกพบคนมำกมำย อยำกพบผู้อำวุโสของพวกเรำตำมล ำพัง แล้วผู้อำวุโสของพวกเรำก็ไป จำกนั้นก็มีคนเก้ำคนโผล่ออกมำจำกหลังก้อนหินใหญ่ เจ้ำพอจะนึกภำพออกไหม?”ลู่หยำงรู้สึกว่ำอุบำยนี้ช่ำงคุ้นหูเหลือเกิน ผู้อำวุโสที่สี่นี่เรียกว่ำได้บทเรียนแล้วจึงเรียนรู้กลอุบำยนี้มำสินะ?หลี่หำวเหรินกลัวว่ำจะมีผู้อำวุโสของส ำนักธำตุทั้งห้ำแอบฟังบทสนทนำของพวก
