ลองก ำลังจะเริ่มต้นทุกคนหยุดท ำงำนในมือ พร้อมใจกันมองไปยังทิศทำงของยอดเขำเทียนชำยหนุ่มก้ำวยำวไปยังแท่นบูชำเดิมทีเขำก็ก ำลังจะไปยังแท่นบูชำอยู่แล้ว เพียงแต่ถูกหมิงไท่ขวำงไว้ระหว่ำงทำง“ท่ำนอำวุโส ท่ำนยังไม่ได้บอกข้ำเลยว่ำอำจำรย์ลู่หยำงอยู่ที่ไหน!” หมิงไท่พูดเสียงเบำแต่เร่งร้อนอำภรณ์กลำยเป็นแสงสว่ำงหำยไป เส้นด้ำยศักดิ์สิทธิ์เต้นระบ ำใต้เท้ำ แผ่กระจำยไปทั่วร่ำง มงกุฎหยก อำภรณ์สีด ำ กระโปรงสีแดงผ้ำคำดเอวสีขำว ผ้ำคลุมเข่ำสีเหลือง… รวมตัวกันเป็นชุดที่เคร่งขรึมและสง่ำงำมชำยหนุ่มหันหลังกลับ ดวงตำเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ข้ำคือลู่หยำง”
