เร็จ แต่ศิษย์ยังมีคำถามอีกข้อ”“ถามมา”“บาดแผลบนใบหน้าท่านเกิดจากอะไรหรือ?”“สิ่งที่ไม่ควรถามอย่าถาม”……สำนักเจี้ยนอวี่“เทียนจื้อ การแข่งขันครั้งนี้ อาจารย์ไม่มีข้อเรียกร้องอื่น แต่หากเจ้าพบคนของสำนักธาตุทั้งห้า ให้ซัดให้หนัก ไม่ต้องเกรงใจ!”“รับทราบ”เห็นเหยียนเทียนจื้อหมุนตัวก็จะเดิน หยางติ่งก็เรียกไว้: “เดี๋ยวก่อน เจ้าไม่ถามหรือว่าบาดแผลบนร่างอาจารย์เกิดจากอะไร?”“ไม่ใช่… ข้า… ตีมา… ยังไงก็คงไม่ใช่พวกเราทำ”……โรงฆ่าสัตว์“……”“ท่านอาจารย์พูดหน่อยสิ แม้สายพระพุทธเน้นรู้ได้ด้วยใจไม่ต้องอาศัยวาจา แต่อย่าให้แค่สายตาเดียวแล้วให้ข้าตีความเอาเองก็แล้วกัน!”
“ท่านอาจารย์ ท่านดีๆ ดันไปฝึกวิธีปิดปาก เดี๋ยวนี้พูดไม่ได้ ใช้จิตส่งความก็ไม่ได้ แม้แต่ข้อความก็ยังไม่ได้อีก”พระเจี๋ยซายังคงไม่พูดอะไรซื่อฉันยืนนิ่งงงงัน วางมีดแล้วพิจารณาว่าแววตาของอาจารย์มีความหมายว่าอะไรกันแน่วัดเสวียนคงดีทุกอย่าง พี่น้องศิษย์ปรองดองกัน ทุกคนร่วมมือร่วมใจ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติคอยสั่งสอนปัญหาเดียวคือพูดจาเป็นปริศนาซื่อฉันมักบ่นว่าอาจารย์พูดก็เหมือนไม่พูด ตอนนี้เยี่ยมไปเลยไม่พูดเลยอย่างเดียว“เอาเถอะ ข้าไปฆ่าหมูต่อดีกว่า”……เมิ่งจิ่งโจวมาถึงยอดเขาเทียน พอเข้าถ ้าพักก็เห็นลู่หยางไขว้แขนวางไว้บนท้อง ตัวเอนพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางทั้งเซ่อซ่าและเกียจคร้านศิษย์พี่ใหญ่ไม่อยู่“เรียกข้ามาทำไม?” เมิ่งจิ่งโจวมองลู่ห
