ยางด้วยความไม่พอใจทำไมเจ้าหนุ่มเจ้าอีกแล้วที่เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าสำนัก
ชิวจิ้นอันปฏิบัติตามสัญญา สอนวิชาลับที่สำนักธาตุทั้งห้าไม่ถ่ายทอดให้เมิ่งจิ่งโจว เขาเพิ่งกลับจากสำนักธาตุทั้งห้า ก็ได้รับการติดต่อจากผู้รักษาการแทนเจ้าสำนักให้มาพบ“น้องเมิ่ง มานั่งสิ ไม่ต้องเกรงใจ” ลู่หยางยิ้มหยีตาพูดเมิ่งจิ่งโจวกวาดตามองถ ้าพักรอบหนึ่ง ทั้งถ ้ามีเก้าอี้แค่ตัวเดียวตอนนี้ลู่หยางนั่งอยู่แล้วจะให้ข้าขี่หัวเจ้าหรือไง?ลู่หยางไม่สนใจสายตาเย็นชาของเมิ่งจิ่งโจว แต่พูดช้าๆ อย่างใจเย็น“เจ้าคงได้ยินมาแล้ว ราชสำนักจัดการแข่งขันใหญ่ ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับงานเฉลิมฉลองสำนัก การแข่งขันแบ่งระดับละเอียดมาก แต่ละช่วงย่อยจะเป็นหนึ่งกลุ่ม สำนักให้ความสำคัญกับการแข่งขันครั้งนี้มาก หลังจากหารือกับเหล่าผู้อาวุโสหลายครั้ง ตัวแทนระดับชั้นอื่นๆตัดสินไปหมดแล้ว เหลือเพียงตำแหน่งขั้นแก่นทองคำตอนกลางที่ยังไม่ได้กำหนด เป็นเรื่องยากลำบากใจจริงๆ”“ตัวแทนสำนักผู้จะเข้าร่วมการแข่งขัน ย่อมต้องเป็นศิษย์ที่ดีที่สุดข้าพิจารณาแล้วพิจารณาอีก ผ่านคำคัดค้านมากมาย ตัดสินใจแล้วว่าให้เจ้าเป็นตัวแทนเข้าแข่งขัน”
ดวงตาของเมิ่งจิ่งโจวเป็นประกาย ริมฝีปากแทบยกโค้งโดยไม่รู้ตัว คำพูดนี้ช่างรื่นหูเหลือเกิน ทั่วร่างอบอุ่นวูบวาบ: “ยอมรับแล้วสินะว่าข้าเก่งกว่าเจ้า?”ลู่หยางยิ้มกว้างขึ้น: “ข้าเป็นกรรมการ”เขาอดทนขอดลำไส้ยอมเป็นทาสรับใช้เซียนอมตะ เหนื่อยยากร
