“ศิษย์พี่ใหญ่ มีเรื่องอะไรหรือ?” ตอนนี้ลู่หยางยังควบคุมร่างกาย
ของตนอยู่
“ข้าเพิ่งได้รับข่าว ฝ่าบาทมีแนวคิดหนึ่งที่ต้องการผลักดัน หวัง
จะเชิญเจ้าสำนักทั้งห้าไปประชุมที่วังหลวง”
ลู่หยางกับศิษย์พี่ใหญ่จ้องมองกันนิ่งอยู่สองสามอึดใจ จากนั้น
เขาก็ชี้ที่ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ ราวกับได้ยินผิดไป “ข้าไป?”
“ไม่ใช่เจ้าไป แต่เป็นท่านเซียนไป” ศิษย์พี่ใหญ่แก้ไขอย่างจริงจัง
“ก็ดี…… เดี๋ยวนะ นั่นมันต่างกันตรงไหน!”
“ทำไมจะไม่ต่างกัน ข้าเป็นคนไปประชุม ไม่ใช่เจ้า!” เซียนอมตะ
ฟังลู่หยางพึมพำก็เบิกตาโตหันมามอง สงสัยว่าคนผู้นี้มีความคิดแย่ง
ชิงอำนาจ!
ลู่หยางข่มเสียงเอะอะของเซียนอมตะไว้ ไม่ใส่ใจ
แม้ลู่หยางจะเป็นศิษย์คนเล็กของท่านเต๋าปู้อวี่ เป็นศิษย์น้องขอ
งอวี้จือ เป็นผู้จัดการฝ่ายที่สองของคณะเซียนอมตะ เป็นประมุขลัทธิ
มารอมตะ เป็นรองประมุขรุ่นเล็กแห่งลัทธิสวรรค์ เป็นร่างที่เซียนอมตะ
อาศัยอยู่ เป็นผู้มีแก่นทองคำที่แข็งแกร่งที่สุด เป็นผู้สร้างสถิติการ
ต่อสู้ข้ามขั้น และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งล้วนเป็นตำแหน่งที่หากพูดถึง
ในที่อื่นต้องเดินอย่างสง่าผ่าเผยทั้งสิ้น
