ะพวกเราท าการก าหนดมาตรฐานหน่วยวัดไงในอดีตแต่ละเผ่ามีมาตรฐานการวัดไม่เหมือนกัน หลังจากพวกเราทั้งห้าส าเร็จเป็นเซียน จึงก าหนดว่าหนึ่งจั้งยาวเท่าไรเท่านี้”ลู่หยางตกตะลึง เซียนอย่างพวกท่านยังก าหนดมาตรฐานหน่วยวัดได้ด้วยหรือ?“เซียนอิงเทียนเป็นผู้เสนอเรื่องนี้ขึ้นมา วันหนึ่งเขาอย่างจริงจังบอกพวกเราว่า มีคนลือว่าเขาสูงแปดจั้ง และอีกพวกก็ลือว่าเขาสูงหนึ่งฉื่อ เขาสงสัยว่าอาจเป็นเพราะแต่ละเผ่ามีมาตรฐานการวัดไม่เหมือนกัน จึงเป็นที่มาของข่าวลือว่าเขาสูงบ้างเตี้ยบ้าง หลังจากก าหนดมาตรฐานหน่วยวัดแล้ว ปัญหานี้ก็หมดไป”“การก าหนดมาตรฐานหน่วยวัดได้ผลถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
“อืม ตอนนั้นข้าวุ่นอยู่กับการก าหนดมาตรฐานหน่วยวัดให้แต่ละเผ่า ไม่มีเวลาไปบอกคนภายนอกว่าเซียนอิงเทียนสูงเท่าไรหรอก”“เป็นท่านนี่เองที่ปล่อยข่าวลือ!”“จะเรียกว่าปล่อยข่าวลือก็ไม่ถูกนัก แรกเริ่มมีผู้ศรัทธาถามข้าว่าเซียนอิงเทียนสูงเท่าไร ตอนนั้นข้ายังงัวเงีย จึงตอบไปว่าแปดจั้ง ผลคือข่าวนี้แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ห้ามอย่างไรก็ห้ามไม่อยู่ ข้าจึงรีบบอกผู้ศรัทธาว่าเซียนอิงเทียนสูงหนึ่งฉื่อ”“ท่านลองคิดดู ภายนอกลือกันว่าเซียนอิงเทียนสูงแปดจั้ง แต่อีกกลุ่มก็บอกว่าสูงหนึ่งฉื่อ หากเฉลี่ยกันแล้ว ก็เท่ากับว่าเซียนอิงเทียนมีส่วนสูงปกติไม่ใช่หรือ?”เซียนอมตะพูดอย่างมีเหตุผลเหลือเกิน จนลู่หยางหาจุดผิดไม่ได้ในชั่วขณะนางกล่าวต่อ “อีกอย่าง ข้าเองก็ฝึก
