ร่างทองค าได้ เพียงแต่ข้ารู้วิชามากมายเหลือเกิน ไม่จ าเป็นต้องใช้ร่างทองหกจั้งเท่านั้น”“ไม่ว่าจะเป็นวิชาแปรกายกายยักษ์ วิชาย่อขยาย ล้วนมีผลไม่ต่างจากร่างทองหกจั้ง คือใช้ร่างใหญ่โตในการต่อสู้”ศิษย์พี่ใหญ่พยักหน้า เห็นด้วยกับความคิดของเซียนอมตะ ดังค ากล่าวที่ว่า หนทางสู่ธรรมะนั้นเรียบง่าย แม้ต่างทางแต่บรรลุเป้าหมายเดียวกัน วิชายุทธ์มากมายล้วนมีความคล้ายคลึงกัน รู้วิชาหนึ่งก็พอ ไม่จ าเป็นต้องเหมือนเซียนอมตะที่ช านาญทุกอย่าง
“ตามข้ามา”ศิษย์พี่ใหญ่พาลู่หยางไปยังพื้นที่โล่งกว้างบนเขาด้านหลัง ซึ่งครั้งก่อนนางเคยสอนวิชาย่นพื้นที่ที่นี่เช่นกันเซียนอมตะออกมาจากร่างของลู่หยาง เตรียมสอนลู่หยางเช่นกันลู่หยางรู้สึกมั่นใจและมีความกระตือรือร้น มีทั้งศิษย์พี่ใหญ่ยอดฝีมือแห่งยุคปัจจุบันและเซียนอมตะผู้เก่งกาจแห่งยุคโบราณสองคนสอน ย่อมไม่มีปัญหาใดๆ แน่นอน!“ต้องการฝึกร่างทองหกจั้ง ก่อนอื่นต้องรักษาจิตใจให้สงบ”“ต้องการฝึกร่างทองหกจั้ง ก่อนอื่นต้องระดมพลังเลือดลมในร่างกาย”ศิษย์พี่ใหญ่และเซียนอมตะกล่าวพร้อมกัน ท าให้ลู่หยางอึ้งไปเขาควรฟังใครดี?ศิษย์พี่ใหญ่มองเซียนอมตะอย่างเย็นชา “จิตใจที่สงบจะช่วยให้แสดงฝีมือได้เต็มที่หรือแม้แต่เกินขีดจ ากัด ท่านเซียนเหตุใดต้องระดมพลังเลือดลมด้วย?”เซียนอมตะไม่เกรงใจศิษย์พี่ใหญ่เลย นางจ้องลู่หยางด้วยท่าทางไม่ยอมแพ้ “เลือดลมเชื่อมต่อเส้นลมปราณ เส้นลมปราณหล่อเลี้ยงพลังวิเศษ ร
