ในจดหมำยเชิญระบุว่ำ หวังให้ส ำนักเวิ่นเต๋ำส่งศิษย์รุ่นเยำว์มำ
ร่วมงำนเฉลิมฉลอง ต่อจำกนั้นก็เป็นค ำพูดสวยหรูทั่วไป และใน
หมำยเหตุยังระบุเป็นพิเศษว่ำ หำกเป็นไปได้ อย่ำส่งศิษย์ชื่อลู่หยำง
และเมิ่งจิ่งโจวมำเข้ำร่วม
ลู่หยำง: “……”
ข้ำกับเมิ่งจิ่งโจวท ำอะไรผิด พวกเรำไม่ใช่แสดงฝีมือเจิดจรัสใน
งำนฉลองแคว้นชิง จนท ำให้ทั่วทั้งใต้หล้ำรู้จักงำนฉลองแคว้นชิง
หรอกหรือ!
หำกมองดูงำนฉลองของทุกแคว้น มีเพียงงำนฉลองแคว้นชิงที่มี
ชื่อเสียงที่สุด ซึ่งเพียงพอจะพิสูจน์ควำมตั้งใจของลู่หยำงทั้งสอง
ลู่หยำงตอบกลับ: ให้เหวยหนำนเฟยและจินชินชินไปเข้ำร่วมงำน
เฉลิมฉลอง
ทั้งสองคนเป็นศิษย์ที่เข้ำส ำนักเวิ่นเต๋ำพร้อมกับลู่หยำง คนหนึ่ง
ตั้งแต่เด็กได้รับกำรช่วยเหลือจำกศิษย์พี่ไต้ปู้ฟำน อีกคนตอนเด็ก
เผลอกินผลชิงมู่เซียนเข้ำไป ทั้งสองคนยึดลู่หยำงเป็นแบบอย่ำงใน
กำรฝึกฝน ควำมเร็วในกำรฝึกฝนด้อยกว่ำลู่หยำงและอีกสี่คน แต่ก็
โดดเด่นที่รำกฐำนมั่นคง ค่อยๆ ก้ำวไปทีละขั้น เมื่อพวกเขำอยู่ใน
ระดับเดียวกับลู่หยำง ก็อำจจะสู้กับหลี่หำวเหรินได้ พวกเขำจะเป็น
ก ำลังส ำคัญของส ำนักเวิ่นเต๋ำในอนำคต
