“ขอบคุณหัวหน้ำใหญ่ ธุรกิจเป็นไปได้ดีมำก” คนอื่นอำจไม่
สังเกตควำมเปลี่ยนแปลงของลู่หยำง แต่เซียนอมตะชำยในฐำนะ
ตัวแทนอันดับสำมของสำยอมตะ ผู้เป็นเจ้ำของรูปแบบของผลกำร
บ ำเพ็ญอมตะเป็นเค้ำ จะไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำคนที่ควบคุมร่ำงตอนนี้คือ
เซียนอมตะ?
“พยำยำมท ำงำนให้หนัก ร้ำนเนื้อย่ำงเป็นหน้ำตำของสำยอมตะ
ของเรำ อย่ำท ำให้เสียชื่อเสียงล่ะ!” เซียนอมตะก ำชับ
“รับทรำบ!” ได้รับกำรยอมรับจำกผู้น ำ ทุกคนต่ำงรู้สึกได้ก ำลังใจ
“อืม ท่ำทีดีมำก ตอนนี้ลัทธิจิ่วอิ่วก ำลังขยำยตลำด เปิดร้ำนไป
ทั่ว เด็กอวี้ก็ปฏิบัติตำมค ำสั่งข้ำ ไปขอร้องฝ่ำบำทไว้ ฝ่ำบำทบอกว่ำ
จะสนับสนุนกำรเปิดร้ำนของพวกเรำอย่ำงเต็มที่”
เมื่อได้เป็นผู้รักษำกำรแทนเจ้ำส ำนัก กำรที่ผู้รักษำกำรแทนคน
ก่อนรำยงำนเนื้อหำกำรประชุมให้ผู้รักษำกำรแทนคนปัจจุบันทรำบก็
เป็นเรื่องปกติมำก
“ยังมีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยหรือ!” บรรดำผู้น ำลัทธิอมตะรู้สึกซำบซึ้ง
พวกเขำคิดว่ำต ำแหน่งผู้รักษำกำรแทนเจ้ำส ำนักเป็นเพียงต ำแหน่ง
เกียรติยศ ไม่นึกว่ำจะมีอ ำนำจจริง เพียงประโยคเดียวก็สำมำรถสั่ง
ศิษย์พี่ใหญ่ ยังท ำให้ฝ่ำบำทลงมำช่วยเหลือด้วยตนเอง
ด้วยควำมช่วยเหลือจำกรำชส ำนัก ร้ำนเนื้อย่ำง ‘มำอีกครั้ง’ ต้อง
ผงำดขึ้นทั่วดินแดนกลำงแน่นอน กลำยเป็นผู้น ำวงกำรเนื้อย่ำง
