หากคิดถึงด้านบุคลิก การใช้แก่นทองอมตะก็อาจเอาชนะศิษย์พี่
โจวได้
ลู่หยางสังเกตเห็นหนังสือที่ศิษย์พี่โจวกำลังอ่านชื่อว่า ‘ค้อน
ศาสตร์ 108 ท่า’ ไม่ค่อยเข้ากับภาพลักษณ์ของศิษย์พี่โจวนัก แต่เข้า
กับตำแหน่งของนางดี
“มาศึกษาที่หอคัมภีร์หรือ?” ศิษย์พี่โจวรวบรวมความกล้าถาม
หวังว่าจะมีอะไรช่วยได้บ้าง
“หาศาสตร์เวทสักตำรา ที่เกี่ยวกับการยืดอายุขัย” ลู่หยางไม่ได้
อธิบายรายละเอียด ฝ่าบาทมีปัญหาเรื่องอายุขัย จะก่อให้เกิด
ผลกระทบมากมายในหลายด้าน ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี
“ศาสตร์เวทยืดอายุขัย ข้าลองนึกดู เป็น ‘วิชาเขียวชอุ่มนิรันดร์’
ที่เปลี่ยนร่างเป็นต้นไม้ หยั่งรากลงดิน นั่งชมลมพัดเมฆเคลื่อนหรือ
เปล่า?”
“หรือว่าเป็น ‘วิชาเต่าอายุยืน’ ที่เลียนแบบพฤติกรรมของเต่าเพื่อ
ยืดอายุขัย?”
“ดูเหมือนไม่ใช่ทั้งคู่” ลู่หยางได้ยินแล้วรู้สึกว่าไม่คุ้น ไม่ตรงกับ
ศาสตร์เวทในความทรงจำ
“งั้นข้าก็ไม่รู้แล้ว” โจวลู่ลู่ส่ายหน้าเบา ๆ นางก็ไม่ได้อ่านหนังสือ
ในหอคัมภีร์จนหมดทุกเล่ม