ข้างๆ คุณชายใจทรามดูเหมือนจะมีอิทธิพลในท้องถิ่น ชาวบ้านที่มาดูแค่กล้าโกรธไม่กล้าพูด คุณชายหัวเราะร่าอย่างคุ้มคลั่ง สาวใช้ร้องไห้ฟูมฟาย
“ไม่จบสักทีเลยนะ?”
ลู่หยางถอนหายใจเบาๆ รู้สึกว่าโชคดวงเสน่ห์ของตนแรงเกินไปสักหน่อย
แต่ก็ไม่ใช่ หรือว่าเพราะตนช่วยเมิ่งจิ่งโจวจากเงื้อมมือของเซียนอมตะ ทำความดีอันยิ่งใหญ่ โชคดวงเสน่ห์พวกนี้เป็นการตอบแทน?
เอาเถอะ ไม่ว่าอย่างไรก็แก้ปัญหาตรงหน้าก่อน
“หยุดนะ”
ลู่หยางพูดเสียงเบา เสียงไม่ดัง แต่ในสถานการณ์นี้นับว่าโดดเด่นมาก ทุกคนจึงได้ยินกันหมด
เขาไม่สนใจสายตาประหลาดใจของคนรอบข้าง รีบเข้าไปหาคุณชายใจทราม พยุงสาวใช้ขึ้นมา
“กล้าดีนักนะ เป็นคนต่างถิ่นใช่ไหม รู้หรือไม่ว่าข้าเป็น…”
คุณชายใจทรามพูดยังไม่ทันจบ ลู่หยางตาไม่กะพริบ ยกมือตบไปเต็มหน้า
คุณชายใจทรามอายุพอๆ กับลู่หยาง วิทยายุทธ์ไม่อ่อน มีระดับฝึกลมปราณขั้นสูงสุด
พวกสมุนเห็นนายถูกตบ หยิบอาวุธพากันเข้ามา ลู่หยางหงุดหงิดโบกมือเดียวพัดอากาศเป็นสายลม พัดพวกสมุนกระเด็นไปหมด
พวกสมุนเหล่านี้วิทยายุทธ์ไม่อ่อนด้อย มีระดับขั้นสร้างฐาน
ชาวบ้านที่มาดูเห็นลู่หยางกล้าลงมือกับคุณชายใจทราม ต่างตกตะลึง
“ไม่เคยเห็นคนนี้มาก่อน เป็นคนต่างถิ่นใช่ไหม?”
“ต้องเป็นคนต่างถิ่นแน่ๆ ในเมืองเอวี้ยนซานนี้ ใครกล้าก่อเรื่องกับคนตระกูลกู๋ โดยเฉพาะอีกฝ่ายยังเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลกู๋ด้วย!”
“ระบายอารมณ์ก็ระบายได้ แต่น่ากลัวว่าคนผู้นี้จะออกจาก
