สุดท้ายที่จุดชนวนถังดินปืน
หลังจากความเงียบชั่วครู่
“โอ้ว!!!!!”
เสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นหวั่นไหวทะลุขึ้นไปบนฟ้า แทบจะพลิกแผ่นฟ้าให้คว่ำลงมา!
เหล่าทหารไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป พุ่งเข้าไปหาภูเขาเนื้อ พวกเขาหัวเราะ คำราม ตะโกนลั่น ทั้งน้ำตาและน้ำลายไหลปนเปกันไปหมด
ไม่มีการแย่งชิง ไม่มีความวุ่นวาย มีเพียงความคลั่งไคล้ที่เกือบจะเหมือนการแสวงบุญ
นักรบของฐานที่มั่นผาหินเริ่มตั้งเตาย่างและจุดถ่านกันเอง
คนของฟางโจวเริ่มล้างผัก ใช้ดาบปลายปืนงัดฝาขวดเบียร์
หน่วยสอดแนมของรังผึ้งก็แยกย้ายไปอยู่รอบๆ อย่างรู้งาน ดวงตาฉายแววระแวดระวัง รับหน้าที่คุ้มกันให้กับงานเลี้ยงสุดอลังการนี้
“ซู่—”
เนื้อวัวติดมันชิ้นแรกถูกวางลงบนตะแกรงที่ร้อนจัด
กลิ่นหอมของเนื้อและเสียงของไขมันที่ถูกย่างนั้น จุดชนวนต่อมรับรสของทุกคนในทันที ทำลายปราการด่านสุดท้ายของเหตุผลจนหมดสิ้น
ชายฉกรรจ์จากฐานที่มั่นผาหินคนหนึ่ง ใช้ดาบปลายปืนเสียบซี่โครงหมูย่างทั้งแผงที่เกรียมหอมจนไขมันเยิ้ม กัดเข้าไปคำใหญ่อย่างแรง ร้อนจนต้องอ้าปากสูดลม แต่ใบหน้ากลับแดงก่ำด้วยความสุข น้ำตาไหลพราก
เขาเคี้ยวอย่างตะกละตะกลามพลางตะโกนบอกเพื่อนข้างๆ อย่างไม่เป็นคำ
“เชี่ยเอ๊ย! เนื้อ! เป็นเนื้อสดๆ โว้ย!!”
ทหารหนุ่มที่ดูแล้วอายุไม่น่าเกินสิบแปดสิบเก้า มือซ้ายถือขวดเบียร์ มือขวาคว้าปีกไก่ย่างมากำหนึ่ง กินจนปากมันแผลบ แต่น้ำตากลับไหลไม่หยุด
เขานึกถึงพ่อแม่ของเขา
ในค
