องรอคูลดาวน์ 12 ชั่วโมงเหมือนกัน แต่นั่นก็เป็นแค่การคาดเดา
เย่อิงมองเขาอย่างลึกซึ้ง ไม่ได้ถามอะไรอีก หันหลังหายไปในความมืดที่ลึกที่สุดก่อนรุ่งสาง
ทั้งลานกว้าง ในที่สุดก็กลับสู่ความเงียบสงบโดยสิ้นเชิง
หลินโม่ปิดหลอดไฟที่สว่างจ้านั่น และปิดพัดลมระบายอากาศที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดนั่นด้วย
โลกกลับคืนสู่ความเงียบงัน
เขานึกในใจ จิตสำนึกก็ดำดิ่งลงไปในคลังมิติ
ข้างใน เป็นกองทองคำสำรองที่กองเป็นภูเขา ประเมินคร่าวๆ หนักกว่าร้อยกิโลกรัม!
และข้างๆ กองทองคำ มีแกนคริสตัลขนาดต่างๆ สีสันหลากหลาย 33 เม็ดนอนอยู่อย่างเงียบๆ
ของพวกนี้ต่างหาก คือเงินตราที่แท้จริงของโลกนี้
คือกุญแจสู่ความเหนือธรรมชาติ
กระบวนการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากแกนคริสตัลเม็ดล่าสุด ความเจ็บปวดที่เหมือนถูกบดขยี้ทีละนิ้วยังคงชัดเจนในความทรงจำ
แต่บนใบหน้าของหลินโม่ กลับไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
เมื่อมีคุณสมบัติ “ปลอดภัยขั้นสุด” นี้อยู่ ความเจ็บปวดเป็นเพียงกระบวนการ ความแข็งแกร่งต่างหากคือผลลัพธ์
เขาอ้าปาก เทแกนคริสตัลที่เย็นเฉียบกองใหญ่นั่น เข้าปากไปทั้งหมดรวดเดียว
ไม่ได้เคี้ยว
ผลึกที่แข็งดุจหยกเหล่านั้น ทันทีที่สัมผัสกับช่องปากของเขา ก็ละลายอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ ไม่ใช่ความเจ็บปวดที่เหมือนเข็มนับล้านเล่มทิ่มแทงอีกต่อไป
แต่เป็นความรู้สึก… อัดจนระเบิด!
“อึก!”
ร่างของหลินโม่เอนไปข้างหลังอย่างแรง กระแทกลงบนเตียงพับอย่างหนัก
กระแสพลังงานที่มหาศาล
