รู้ว่าศิษย์น้องคนนี้กำลังจะออกไปทำธุระ จึงไม่พูดอะไร
ไป๋หลิงกลับมาหาจูหลาน อ่ะ ให้เจ้าตัวหนึ่ง ไป๋หลิงยื่นตุ๊กตาไม้ให้จูหลาน
ขอบคุณ จูหลานเหลือบมองเย่หนานอีกครั้ง ชัดเจนว่าคำขอบคุณนี้ส่งไปถึงเย่หนาน
ถ้าเย่หนานไม่อนุญาต นางคงไม่ได้ของสิ่งนี้
ไปกันเถอะ ไป๋หลิงดึงมือจูหลานที่ยังดูอาลัยอาวรณ์ เดินจากไป
จนกระทั่งร่างของทั้งสองหายลับไป เย่หนานถึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ท่านอาจารย์ ไหนบอกว่าจะไม่ช่วยไงขอรับ กู้เฉินเดินเข้ามาถามด้วยความสงสัย
ข้าไม่ได้ช่วยนี่ คนช่วยคือศิษย์น้องเจ้าต่างหาก เกี่ยวอะไรกับข้า เย่หนานมองค้อน
กู้เฉิน
กู้เฉิน: …..
มีเพียงอวี้เซียนและมู่เป่ยเฉินที่ครุ่นคิด
เจ้าหน้าบูดอะไรนักหนา รีบมานี่ ข้าจะสอนเคล็ดวิชาให้ เย่หนานมองมู่เป่ยเฉินที่เนื้อตัวสกปรกมอมแมมอย่างไม่สบอารมณ์
ได้ยินเสียงเย่หนาน มู่เป่ยเฉินรีบลุกขึ้น
ทำหน้าประจบสอพลอ ถูมือเดินเข้ามาหาเย่หนาน แล้วถามอย่างนอบน้อม แหะๆ… ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์จะสอนเคล็ดวิชาอะไรให้ศิษย์หรือขอรับ
เอียงหูมานี่ เย่หนานกระซิบวิธีใช้เคล็ดวิชาให้มู่เป่ยเฉินฟัง
ตอนแรกก็ยังดีๆ อยู่ แต่พอฟังไปเรื่อยๆ หน้ามู่เป่ยเฉินก็เริ่มดำทะมึน
นี่คือเคล็ดวิชา ท่านอาจารย์แ
