านี่ล่ะที่สามารถดึงดูดทัณฑ์สวรรค์ของข้า จนข้ารอดมาได้อย่างปลอดภัย!”
พวกกู้ฉางชิงทั้งสามใจเต้นระส่ำ รีบหันไปมองสายล่อฟ้า แต่ยิ่งมองก็ยิ่งตกใจ
ไม่ใช่เพราะมันมีอะไรแปลกประหลาด แต่เพราะว่ามันธรรมดาเกินไป แม้แต่การเคลื่อนไหวของพลังปราณเพียงเล็กน้อยก็ไม่มี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงประกายแสงของอาวุธวิเศษที่ควรจะมี แม้ว่าวัสดุจะพิเศษอยู่บ้าง แต่อาศัยเพียงเท่านี้ก็สามารถต้านทานทัณฑ์สวรรค์ได้แล้วหรือ?
หากมิใช่เพราะพวกเขารู้ว่าเหยาเมิ่งจีไม่ได้พูดเล่น พวกเขาคงไม่มีทางเชื่อเป็นแน่
กู้ฉางชิงทอดถอนใจอย่างอดไม่ได้ “หลายสิ่งหลายอย่างอยู่ที่ว่ามาจากมือผู้ใด! บุคคลผู้เหนือธรรมดาเป็นดั่งเทพเช่นปรมาจารย์ แม้เป็นของธรรมดา ขอเพียงผ่านมือเขา ย่อมสามารถมีรากฐานของทำนองมรรคา ไม่ว่าสัมผัสสิ่งใดล้วนแล้วแต่กลายเป็นจิตวิญญาณ!”
เขานึกถึงนกกระดาษตัวนั้น ไม่ใช่ว่าปรมาจารย์พับขึ้นจากกระดาษแผ่นเดียวหรอกหรือ?
กู้ยวนจิตใจสั่นสะท้าน หลี่เนี่ยนฝานล้มล้างความเข้าใจเกี่ยวกับความแข็งแกร่งยิ่งใหญ่แต่เดิมของเขา ตามหาทั่วโลกเซียนทั้งใบก็เกรงว่ายังไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเทียมเขาได้
เขาพึมพำด้วยความยำเกรง “ไม่ธรรมดา สูงสุดคืนสู่สามัญ! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า