าไรซากโบราณก็ไม่ปรากฏเสียที ผู้คนที่มาพบกลับมีมากขึ้นเรื่อยๆ”
“สหายเต๋า ข้ายังแย่กว่าเจ้า เมื่อครึ่งปีก่อนข้าบังเอิญค้นพบความแตกต่างที่นี่ จึงรอมาจนถึงตอนนี้”
“เฮ้อ มาก่อนก็ดีกว่าบังเอิญมา!”
ในขณะที่ทุกคนทอดถอนใจ พื้นผิวทะเลสาบที่สงบราบเรียบแต่เดิมก็เริ่มผันผวน หินภูเขาประหลาดค่อยๆ ลอยขึ้นจากผิวน้ำ
หินก้อนนี้สีดำสนิท บริเวณใจกลางมีหลุมลึก คล้ายกับสัตว์ร้ายที่กำลังอ้าปาก
ทุกคนใจเต้นโครมคราม สีหน้าปีติยินดี “มาแล้ว ซากโบราณปรากฏขึ้นแล้ว!”
ในความมืด จู่ๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่าๆๆ ทุกท่าน ข้านำไปก่อนล่ะนะ บ๊ายบาย!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างนั้นก็มาอยู่ที่หน้าปากหลุม
ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปอีกก้าว ก็ถูกดาบนับไม่ถ้วนพุ่งทะลุร่างจนกลายเป็นเม่นไปในชั่วพริบตา
คนอื่นๆ ยังไม่อาจมีปฏิกิริยาตอบสนองกลับ
ไม่โอ้อวดไม่ป้ายสี เจ้านำไปก่อนก้าวหนึ่ง ช่างไปอย่างกะทันหันเสียจริง
