นพ่อ ข้าคิดว่าเราสามารถวางค่ายกลกันเสียงให้ปรมาจารย์ได้”
ดวงตาของหลินมู่เฟิงเป็นประกายวาบ กล่าวชื่นชม “วิธีนี้ไม่เลว มั่นใจได้ว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด!”
ทันใดนั้นค่ายกลก็ถูกกางออกครอบคลุมอู๋เผิง
ถึงกระนั้น พวกเขาทั้งสองก็ยังไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย ร่างกายเหยียดตรง ดวงตากวาดมองรอบๆ ไม่หยุด ราวกับผู้พิทักษ์ผู้สุดแสนซื่อสัตย์ ที่พยายามหยุดปัจจัยที่ไม่แน่นอนทุกอย่างก่อนที่มันจะเกิดขึ้น
เหนืออู๋เผิง ตะเกียงเปล่งแสงสลัวเลือนราง ไม่นับว่าสว่าง แต่กลับครอบคลุมทั่วทั้งตัวเรือ มองจากระยะไกล แสงสว่างและตัวเรือคล้ายกับรวมเป็นหนึ่งเดียว
เวลานี้ สายลมหนึ่งพัดโชยมา ผืนน้ำเกิดเกลียวคลื่น เรืออู๋เผิงเคลื่อนไปตามคลื่น ลอยไปตามทะเลสาบ
ส่วนลึกในทะเลสาบจิ้งเยวี่ย
ลำแสงมากมายนับไม่ถ้วนจากทั่วทุกสารทิศ ลอยอยู่เหนือท้องฟ้า ดวงตามองสำรวจทะเลสาบไม่ขาดสาย
“พลังปราณที่นี่เข้มข้นและสับสนวุ่นวายที่สุด หากจะมีซากโบราณปรากฏขึ้นก็ต้องอยู่ที่นี่ล่ะ”
“ร่องรอยซากโบราณได้เผยขึ้นแล้ว ไม่ช้าก็เร็วจะปรากฏออกมา”
“เหอะๆ เดือนก่อนข้าก็คิดเช่นนี้ เฝ้ารออยู่ที่นี่ตลอดไม่ไปไหน เดิมทีคิดว่าจะสามารถแอบเพลิดเพลินไปกับซากโบราณคนเดียว ใครจะรู้ว่ารอนานเท่
