าดตามองปราดหนึ่งหนึ่งกลับถึงกับตกตะลึง แข็งทื่อดังหุ่นไก่ ความหนาวเหน็บผุดขึ้นจากส่วนล่าง
ไม่รู้เมื่อไรที่นางถูกห้อมล้อม
น่ะ…นี่มันไข่มุกเพลิงมังกร?
หือ? กระดิ่งจิตสวรรค์?
ฟืด! หยาดน้ำแข็งทมิฬพันปี?
ผลึกธาตุน้ำแข็ง? พระธาตุแผ่ธรรม? ไข่มุกปลุกจิต?!
เมื่อถูกจับจ้องด้วยของวิเศษมากมาย แม้นางจะเห็นฉากใหญ่ๆ มาแล้วจนชินตา ก็ยังรู้สึกว่าภายในสั่นสะท้าน
ไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว ตนก็ถูกล้อมรอบไปด้วยเจ้าพ่อตัวใหญ่มากมายเช่นนี้เสียแล้ว?
นี่มันดินแดนเทพเซียนอะไรกัน? หรือว่าจะไม่ใช่โลกมนุษย์ แต่เป็นโลกเซียน?
เยว่ถูพลันตื่นตระหนก หนังศีรษะชา รีบพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา “เร็วสิ! มารกระบี่ เจ้าร่วมมือกับข้า ไม่แน่อาจยังมีหวังหลบหนีจากที่นี่ได้! เร็วเข้า!”
สมณะกระบี่ส่ายหน้า “ข้าได้เปลี่ยนชื่อเป็นสมณะกระบี่แล้ว ไม่เพียงแต่ไม่ไปกับเจ้า ข้ายังจะเทศนาธรรมขัดเกลาเจ้าด้วย เจ้าจะรับการเทศนาธรรมขัดเกลา หรืออยากบีบบังคับให้ข้าลงมือกับ เจ้า?”
“ดูเหมือนเจ้าจะบ้าไปแล้วจริงๆ! ที่ผ่านมาพวกเราสะกดจิตผู้อื่น ไม่คิดว่าวันนึงเจ้าจะถูกคนอื่นสะกดจิต น่าผิดหวังจริงๆ!”
น้ำเสียงเยว่ถูเต็มไปด้วยการดูถูก “หากเป็นข้า แม้นถึงตายก็จะเป็นผู้สนับสนุนท
