ปบนภูเขาสูงและใช้ธนูยิงดวงอาทิตย์ทั้งเก้าตกลงทีละดวง ในที่สุดบนท้องฟ้าก็เหลือเพียงดวงอาทิตย์ดวงสุดท้าย!”
“ฟืด”
ทุกคนรู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนกำลังสั่นคลอน แทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
พวกเขาเพิ่งจะคาดเดาตอนจบไปต่างๆ นานา หากไม่ใช่ถูกคนโน้มน้าว ก็อาจจะถูกจักรพรรดินำตัวกลับไป หรือไม่ดวงอาทิตย์ทั้งสิบก็เล่นจนเบื่อแล้วกลับไปเอง ทว่าพวกเขาไม่คิดเลยว่าจะถูกคนยิงตาย!
คิดไม่ถึงจริงๆ!
ดวงอาทิตย์ที่อยู่สูงเช่นนั้น แม้แต่เงยหน้ามองยังรู้สึกถึงพลังกดดันมหาศาลไม่รู้จบ จะถูกยิงตายได้อย่างไร? แถมยังถูกยิงตายถึงเก้าคน!
ต้องแกร่งเพียงใดถึงทำได้ขนาดนี้!
“เอาล่ะ มาพูดถึงภาพวาดนี้กันดีกว่า หากเล่าต่อจะยาวเกินไป” หลี่เนี่ยนฝานพูดด้วยรอยยิ้ม “จริงๆ ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องเล่า ไม่ใช่เรื่องจริง”
หากไม่ใช่เพราะต้องการให้ภาพวาดที่ตนมอบให้มีความหมาย หลี่เนี่ยนฝานก็คงไม่เล่าเรื่องนี้ หากคนอื่นไม่รู้แม้กระทั่งภาพที่วาดคืออะไร เช่นนั้นภาพวาดที่มอบให้ก็ด้อยค่าเกินไปแล้ว
เมื่อเพิ่มเรื่องราวเข้าไป ทีนี้ก็ดูเจ๋งขึ้นเป็นกองแล้วกระมัง
ท่าทีทุกคนยังดูไม่หายอยาก หัวใจยังคงเต้นเร่าๆ ไม่หยุด ยากจะสงบลงได้เป็นเวลานาน
หากพวกเขาเชื่