ฉินม่านอวิ๋นเรียบเรียงคำพูด แล้วจึงเอ่ยอย่างระมัดระวัง “คุณชายหลี่ ผู้เฒ่าโจวและจักรพรรดิลั่วยังมีเรื่องต้องจัดการ พวกเราเกรงว่าต้องอยู่ที่นี่อีกสักระยะ”
หลี่เนี่ยนฝานตอบอย่างสบายๆ “เรื่องของพวกท่านสำคัญเร่งด่วน ย่อมไม่มีปัญหา”
พวกเขาช่วยเหลือตนมากมายเช่นนี้ เห็นแก่หน้าตน ให้ตนได้ขจัดความหดหู่ เรื่องเล็กแค่นี้เขาย่อมไม่ถือสาอยู่แล้ว
หลังจากเรื่องครั้งนี้ ต๋าจี่ก็มองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป คาดว่าไม่เพียงแต่หวั่นไหวกับตน ยังถูกกลิ่นอายของตนดึงดูดด้วย
หลี่เนี่ยนฝานพึงพอใจ โกรธเพื่อนารี นี่สิถึงเป็นสิ่งที่บุรุษควรทำ
ฉินม่านอวิ๋นผ่อนลมหายใจ หัวใจสั่นไหว
ดูเหมือนหลี่เนี่ยนฝานจะรู้เรื่องที่พวกโจวต้าเฉิงไปกำจัดตระกูลหลิ่วแล้ว ถึงได้บอกว่าเรื่องของพวกเขาสำคัญเร่งด่วน คงรอให้ตระกูลหลิ่วจบสิ้นไม่ไหวแล้วกระมัง!
หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้า บ่นพึมพำ “น่าเสียดาย หากรู้ก่อนคงนำเยลลี่มามากกว่านี้อีกหน่อย”
ขณะที่พูด เขาก็นำขวดใสขนาดเล็กรูปทรงแปลกๆ ออกมาขวดหนึ่ง “ป๊อก” เสียงฝาขวดถูกเปิดออก จากนั้นก็เทเยลลี่ที่อยู่ด้านในออกมา
การกินเยลลี่แก้หิวในตอนเช้าเป็นนิสัยที่เคยชินของเขาไปแล้ว
หลังจากเยลลี่ปรากฏออกมา พ