ปล่อยให้คนไม่รู้ที่ตายมารบกวนอารมณ์สุนทรีย์ของผู้ยิ่งใหญ่”
จักรพรรดิลั่วสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นวิตกกังวล ครั้งนี้พวกเขาพาหลี่เนี่ยนฝานมา กลับไม่อาจมอบสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ที่สมบูรณ์แบบได้ ต่อให้ตายหมื่นครั้งก็ไม่ควรค่า ใจเต็ม มไปด้วยความรู้สึกผิด
โจวต้าเฉิงเอ่ย “ตอนนี้อะไรก็สายไปแล้ว รีบไปรับโทษทัณฑ์จากท่านผู้ยิ่งใหญ่เถอะ ดูว่ามีสิ่งใดสามารถทำความดีชดเชยความผิดหรือไม่”
พวกเขาโยนหลิ่วหรูเซิงไว้นอกประตู รวบรวมความกล้าเคาะประตู “ก๊อกๆๆ”
“แกร็ก”
คนที่เปิดประตูเป็นลั่วซืออวี่ นางมองทั้งสามคน พลางทำสัญญาณให้เงียบ แล้วถึงหลีกทางให้พวกเขาทั้งสามเข้ามา
บัดนี้กระทั่งหายใจแรงทั้งสามยังไม่กล้า ย่างเท้าแผ่วเบาราวกับโจรขึ้นบ้าน เสียงเพียงเล็กน้อยก็มิให้เล็ดลอดออกมา
ภายในห้อง หลี่เนี่ยนฝานยืนอยู่หน้าโต๊ะ เบื้องหน้ามีกระดาษประกาศแผ่นหนึ่ง ในมือถือพู่กัน แววตาลึกล้ำดุจดวงดาว ร่างกายแผ่กลิ่นอายทรงพลังบางอย่างออกมา
ต๋าจี่ฝนหมึกอยู่ด้านข้างอย่างว่าง่าย
ด้วยความประหม่า น้ำลายจึงไหลพรั่งพรูจากปากพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง ทว่ากลับไม่กล้ากลืนมันลงไป เพราะเกรงจะทำให้เก
