ชายหลี่รังเกียจที่ปลามีน้อยชนิดนัก เอาไว้เขารู้ว่าข้าเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาจับปลาที่ทะเลสาบจิ้งเยวี่ย ได้ปลามามากมายเพียงนี้ ต้องตก กใจอย่างแน่นอน จากนี้ต้องชื่นชมข้าขึ้นอีกเป็นแน่! สิ่งที่เรียกว่าทรัพย์ศฤงคารได้มาจากภยันตรายย่อมไม่เสียแรงที่ข้าเสี่ยงตายมา!”
พอคิดดูแล้ว มุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้ม ทั้งร่างพลันกระปรี้กระเปร่า
“ผลุบ!”
แหดักปลาลอยขึ้น ฝูงปลาในจินตนาการมิได้กระดอนขึ้นมาด้วย สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือหัวปลาขนาดใหญ่!
ลำพังหัวปลาก็ใหญ่เท่าเจ้าของแผงแล้ว ปากของมันอ้ากว้าง ฟันซี่แหลมประกายวาบน่ากลัว ด้านล่างของส่วนหัวถูกบางอย่างกัดขาด เลือดสดไหลนอง ย้อมผิวน้ำจนแดงฉาน
เถ้าแก่เจ้าของแผงทรุดฮวบลงบนพื้นอย่างตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ “ปะ…ปีศาจ!”
จากนั้น เงาร่างขนาดมหึมาก็พุ่งขึ้นจากน้ำฉับพลัน
“ซู่!”
น้ำในทะเลสาบสาดกระเซ็น หัวปลานั้นก็พลันถูกปากอันใหญ่โตมโหฬารกลืนลงไป!
เมื่อจ้องมองให้ดี ก็พบว่าเป็นเป๋าฮื้อสีดำมิดหมีและมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์เสียอีก!
“ปีศาจ ปีศาจ!”
เถ้าแก่เจ้าของแผงตกใจกลัวจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง ทว่าจิตใ
