จของเขายังพอทนไหว ไม่ถึงกับหวาดผวาจนขยับเขยื้อนเคลื่อนกายไม่ได้ เขาหวีดร้องเสียงหนึ่ง ก่อนจะหันหลังสับเท้าวิ่งหนี สุดชีวิต!
ด้านหลังของหอยเป๋าฮื้อมีเปลือกยักษ์ใหญ่ทั้งแข็งทั้งหนา เนื้อซึ่งยื่นออกมาเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็ก่อเกิดแรงดูดมหาศาล ดูดไปทางเถ้าแก่เจ้าของแผง
เถ้าแก่เจ้าของแผงวิ่งไปกอดต้นไม้ใหญ่อย่างยากลำบาก ทว่ายังไม่ทันได้หายใจหายคอ ก็ปลิวหลุดจากพื้นตาม
ต้นไม้ใหญ่ ลอยลิ่วไปทางหอยเป๋าฮื้อแล้ว
“ข้าตายแน่ ข้าตายแน่!”
ร่างของเจ้าของแผงลอยล่องกลางอากาศ สมองขาวโพลน มีเพียงสามคำนี้วกไปเวียนมาอยู่ในสมอง น้ำตาเอ่อท้นออกมาจากขอบตา
“เจ้าเดรัจฉาน กล้าทำร้ายคนเชียวรึ”
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงดังน่าเกรงขามลอยมา
“เคร้ง!”
ตามมาติดๆ ด้วยเสียงฉินแข็งกร้าวทรงพลัง ถึงแม้จะมีเพียงเสียง แต่ก็ทำให้น้ำโดยรอบพุ่งกระจายอย่างบ้าคลั่ง
ฟ้าดินแทบถล่มทลาย!
น้ำในทะเลสาบก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์ลูกหนึ่ง ทำให้ภูตเป๋าฮื้อถูกกดไว้กับพื้น ไม่อาจเขยื้อนกาย!
“ตุ้บ!”
เถ้าแก่เจ้าของแผงปลาคนนั้นร่วงลงกับพื้น ดูประหนึ่งวิญญาณหลุดจากร่างไปแล้ว เมื่อกระแทกลงคราหนึ่งจึง
ได้สติกลับมา
