มายังเบื้องล่างก็จะเห็นเหล่าปีศาจหลั่งไหลมารวมกันดุจสายน้ำ ทั้งเหาะเหินขึ้นฟ้า คลานอยู่บนพื้น ห้อยโหนอยู่บนต้นไม้ แออัดเบียดเสียดกันไปทั่วทุกที่
จิ้งจอกน้อยตกใจจนตัวหดไปเล็กจ้อย ขนสีขาวบริสุทธิ์สั่นสะท้าน
มันมองป้ายหยกซึ่งห้อยอยู่ที่คอของตน ดวงตาเปี่ยมความกระวนกระวาย ‘ทำอย่างไรดี ปีศาจมากมายเช่นนี้ ข้าจะสู้ไหวได้อย่างไร ท่านพี่บอกว่าป้ายหยกนี้ปกป้องข้าได้ ไม่รู้ว่าจ จริงหรือโกหก’
ในตอนนั้นเอง ปีศาจงูหลามสีฟ้าก็เลื้อยมาด้านข้างมันพร้อมเอ่ยเสียงเย็น “จิ้งจอกน้อย ขยับไปหน่อย ที่เจ้าถูกข้ายึดแล้ว!”
หางของจิ้งจอกหกหางชูชันขึ้นมา หันหน้าไปแยกเขี้ยวยิงฟันใส่ปีศาจงูหลาม
ปีศาจงูหลามแลบลิ้นออกมา ชูคอขึ้นสูง พูดอย่างไม่ญาติดีนัก “เจ้ามองอะไร”
จิ้งจอกน้อยหูตกในทันใด ส่งเสียงฟึดฟัด “ไปก็ไป”
มันกระโดดลงจากต้นไม้ ร่างกระจิริดเบียดเสียดไปด้านหน้าของเหล่าปีศาจ
ตู้ม!
เสียงดังก้องกัมปนาทดังขึ้นทันใด ผืนพสุธาสั่นสะท้าน
กลับเห็นว่าปีศาจหมูป่าสีดำหล่นลงมาจากฟ้า ยืนอยู่ใจกลางวงล้อมของปีศาจทั้งปวง เหนือพุงอันใหญ่โตของมันมีหัวหมูหัวหนึ่ง สองเขี้ยวใหญ่ยื่นออกมา ดว
